تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 540

مساهمون:

ص٥٤٠
در يك جا اجتماع ميكنند . چيزى نميگذرد كه پايهء دوستىشان بهم مىخورد و از هم جدا ميگردند . اعتماد بر خويشى منمائيد كه باعث جدائى شما خواهد شد . خويش كسى است كه دلش به تو نزديك باشد . اموال خود را بنگريد و آن را اصلاح كنيد ، كه اصلاح آن بسته باصلاح شماست . هيچ كس بر مال برادرش چنان اعتماد نمينمايد كه رفع احتياج خود را در آن ببيند هر كس چنين كند مثل اينست كه آب را در مشت خود نگهدارد . كسى كه استغناء طبع دارد نزد كسانش بزرگ است . اسبان را نيكو بداريد . چرخ‌ريسى شعار خوبى براى زنان است . چارهء آدم نااميد فقط صبر و شكيبائى است .

فروة بن ثعلبة بن نفايه سلولى ،

يك صد و سى سال در عهد جاهليت زيست ، سپس اسلام را درك نمود و مسلمان شد .

مصاد بن جناب بن مراره

از اولاد عمرو بن يربوع بن حنظلة بن زيد بن منات صد و چهل سال عمر نمود .

قسّ بن ساعده

ششصد سال عمر كرد . اشعار زير از اوست :
هل الغيث يعطى الأمن عند نزوله * به حال مسىء في الأمور و محسن ؟ و من قد تولّى و هو قد فات ذاهبا * فهل ينفعنى « ليتنى » و « لو انّنى »
يعنى : آيا اثر نافع باران هنگام فرود آمدنش ، نسبت بمردم بدكردار و نيكو كار يكسان است ؟ كسى كه مرگش فرا رسد ديگر از ميان رفته است ، آيا گفتن : « اى كاش من نمىمردم » سودى به حال من دارد ؟ ( يعنى همانطور كه باران براى بدكاران مفيد نيست همين طور تمناى نمردن هم سودى به حال من ندارد ) چنان كه لبيد گفته است :
و اخلف قسّا ليتنى و لو انّنى * و أعيا على لقمان حكم التدبّر
يعنى : قسّ بن ساعده جمله « كاش من نميمردم » را بعد از خود باقى گذارد و مرگ تدبير و حكمت لقمان را درمانده كرد .

حرث بن كعب مذحجى

صد و شصت سال در جهان زيست .