شيخ صدوق سپس ميفرمايد : وقتى مخالفين ما براى سر بابك پادشاه هند اين گونه حالات را قبول داشته و نقل كرده باشند ، سزاوار چنانست كه ديگر طول عمر امام زمان عليه السّلام را محال ندانند ! و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم ابن ابى جمهور احسائى « 1 » در كتاب « غوالى اللئالى » باسناد خود از احمد بن فهد ( حلى ) از بهاء الدين على بن عبد الحميد از يحيى نجل كوفى از صالح بن عبد اللَّه يمنى كه بكوفه آمده بود نقل مىكند كه يحيى گفت : در سال هفتصد و سى و چهار او را در كوفه ديدم و او ( صالح ) از پدرش عبد اللَّه يمنى كه از معمّرين بشمار مىآمد و سلمان فارسى را ديده بود ، از پيغمبر ( ص ) روايت ميكرد كه فرمود :
حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئه و رأس العبادة حسن الظّن باللَّه
يعنى : محبت دنيا سر آمد همه خطاهاست و سرآمد همهء عبادتها حسن ظن بخداست .
نيز در « غوالى اللئالى » ميگويد : واعظ دانشمند عبد اللَّه بن فتح اللَّه بن عبد الملك از تاج الدين حسن سرايشنوى و او از جمال الدين حسن بن يوسف بن مطهر « علّامهء حلّى » نقل ميكرد كه فرمود : از شرف الدين اسحق بن محمود يمانى قاضى قم از دائيش
هامش
( 1 ) محمد بن على بن ابراهيم بن ابى جمهور احسائى عالمى فاضل ، حكيمى متكلم ، و محققى محدث و با مهارت بوده است . كتابهاى « غوالى اللئالى » و « المجلى » كه در سال 895 هجرى تأليف كرده است ، از آثار قلمى اوست . وى معاصر محقق كركى بوده و هر دو از شاگردان شيخ زين الدين على بن هلال جزائرى و او شاگرد ابن فهد حلى و او شاگرد على بن خازن كه وى شاگرد شهيد اول و فخر المحققين پسر علّامهء حلّى رضوان اللَّه عليهم بودهاند .
على بن هلال جزائرى همان دانشمندى است كه هر گاه بعد از نماز تسبيح حضرت زهرا ( ع ) ميگفت ، بيش از يك ساعت طول ميكشيد ! زيرا با لفظى كه اللَّه اكبر ، يا الحمد للَّه يا سبحان اللَّه ميگفت ، اشك چشمش نيز با آن لفظ فرو ميريخت ! ! ( الكنى و الالقاب ) .
بايد دانست كه بعضى كتاب « غوالى اللئالى » را « عوالى الليالى » خواندهاند ، در صورتى كه اشتباه است ، بدليل اينكه سيد نعمت اللَّه جزائرى دانشمند معروف اين كتاب را شرح كرده بنام « عوالى الليالى في شرح غوالى اللئالى »