فرمود : در شبى كه قائم آل محمد عليه السّلام متولد گردد ، هر مولودى متولد شود با با ايمان است و اگر ، در زمين شرك متولد گردد ، خداوند به بركت وجود امام ، او را بسرزمين ايمان منتقل خواهد كرد .
شيخ طوسى قدّس سرّه در كتاب مختصر مصباح و مصباح المتهجّد و سيد بن طاوس در كتاب اقبال و ساير مؤلفين كتب ادعيه تعيين كردهاند كه : ولادت با سعادت حضرت امام عصر عجل اللَّه فرجه در نيمهء ماه شعبان روى داده است . و در فصول المهمه « 1 » مينويسد : آن حضرت در سامره شب نيمه شعبان سال 255 هجرى متولد گرديد « 2 »
هامش
( 1 ) على بن محمد بن صبّاغ مكّى مالكى مؤلف كتاب « فصول المهمه في معرفة الائمة » از دانشمندان اهل تسنّن است ، ولى نظر بتأليف كتاب ( فصول المهمه ) و مطالبى كه در آن آورده برخى از اهل تسنن او را به تشيع منسوب داشتهاند . ابن صبّاغ بسال 855 وفات يافت .
( 2 ) مجموع رواياتى كه در اين باب راجع بولادت با سعادت امام زمان ارواحنا فداه ذكر شده از اين قرارست :
در كمال الدين شيخ صدوق در چهار روايت ولادت حضرت را سال 256 دانسته . به اين تفصيل كه در يك روايت شب جمعه ، و در روايت ديگر شب جمعهء ماه رمضان و در روايت ديگر روز هشتم ماه شعبان آمده است . در يك روايت هم 257 آمده ، و اربلى در كشف الغمه بيست و سوم رمضان سنهء 258 ضبط كرده است ، در كافى و ارشاد مفيد ، و يك روايت كمال الدين و دروس شهيد اول و فصول المهمه و وفيات الاعيان ابن خلكان و بسيارى از كتب معتبر ديگر ، در شب جمعه نيمهء شعبان سال 255 هجرى نوشتهاند و مشهور ميان علماء نيز همين تاريخ است .