آوردند كه ايمان بياورند ، با اينكه قبلا پيغمبرى آشكار بنزد آنها آمد
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ قالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ
سپس از وى روى برتافتند و گفتند : وى چيزهائى را آموخته و ديوانه است . وقتى وحى بر پيغمبر رسيد و حضرتش از هيبت وحى الهى غش نمود ، بيدينان گفتند : پيغمبر ديوانه است سپس على بن ابراهيم اين آيه را ذكر مىكند :
إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عائِدُونَ
« 1 » يعنى اندكى از عذاب را بر طرف ميكنيم . زيرا شما ( بقيامت ) عود خواهيد كرد .
اگر
يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ
روز قيامت باشد نميفرمود : شما عود مى كنيد . زيرا بعد از آخرت و قيامت حالتى نيست كه مردگان عود به آن كنند . سپس على بن ابراهيم ميگويد :
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ
« 2 » روزى كه باز خواست بزرگ را از مردم مينمائيم ما انتقام از آنها مىگيريم ، كه البته اين انتقام و بازخواست در قيامت است .
مؤلف : امين الدين طبرسى در ذيل آيهء فوق فرموده است : وقتى قريش دعوت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله را تكذيب نمودند حضرت هم آنها را نفرين كرد كه مبتلا شوند به قحطى نظير قحطى زمان حضرت يوسف قريش هم با دعاى حضرت مبتلا به قحطى سختى شدند ، بطورى كه از فرط گرسنگى ميان زمين و آسمان را به صورت دود ميديدند و از روى ناچارى مردار و استخوان ميخوردند . آنگاه متوسل به پيغمبر شدند ، حضرت هم از خدا خواست كه ناراحتى آنها را بر طرف سازد .
بعضى از دانشمندان گفتهاند : « دخان » در اين آيه كه ميفرمايد : آسمان با دود آشكارى مىآيد از علائم پيش از قيامت است اين دود در گوشهاى كفار و منافقين فرو ميرود ، و از حرارت آن ، سرهاى مردم مثل سر بريان خواهد شد ! افراد با ايمان هم از آن دود حالتى شبيه به زكام و سرماخوردگى پيدا ميكنند تمام زمين از حرارت آن مانند خانهاى مىشود كه آتش در آن افروخته باشند و هيچ روزنهاى هم
هامش
( 1 ) سوره دخان آيه 15
( 2 ) سورهء دخان آيه 16