فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ . فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ . وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
« 1 » .
يعنى : روز قيامت مردم دو دسته مىشوند : يك دسته شقى و يك دسته سعيد . آنها كه شقى هستند در آتش ( جهنم ) ميباشند و در آن آتش ناله و فرياد مىكنند و تا آسمانها و زمين برقرار است ، در آنجا ميمانند ، مگر اينكه خداوند بخواهد آنها را از آتش درآورد ، و خداى تو هر كارى بخواهد مىكند .
و آنها كه سعادتمند هستند ، در بهشت جاى دارند و در آنجا هميشه ميمانند تا گاهى كك آسمانها و زمين برقرار است . مگر اينكه خداوند بخواهد ( از بهشت بيرون روند ، كه البته بيرون ميروند ) . اين عطاى دائمى خداوند است » و بعد از آن روز رستخيز فرا ميرسد . « و الحمد للَّه رب العالمين و صلى اللَّه على خير خلقه محمد النبى و آله الطيبين الطاهرين و سلم تسليما كثيرا كثيرا .
مؤلف : شيخ حسن بن سليمان در كتاب « منتخب البصائر » روايت مزبور را اين طور ذكر كرده است : حديث كرد براى من برادر رشيد محمد بن ابراهيم بن محسن طارآبادى و گفت : كه وى به خط پدرش ابراهيم بن محسن كه مردى صالح بوده اين حديث را يافته است و او آن خط و نوشته را به من نشان داد » .
گفتارى از علامه مجلسى در پيرامون حديث مفضل بن عمر
مؤلف : بدان كه تاريخ ولادت مهدى عليه السّلام كه در اين روايت ذكر شده با آنچه سابقا گذشت « 2 » مخالفت دارد ديگر اينكه مشهور اينست كه شهر سامره را
هامش
( 1 ) سوره هود آيه 107 - 111 .
( 2 ) در پاورقى صفحه 217 گفتيم كه مشهور ميان دانشمندان شيعه اينست كه آن حضرت در روز جمعه نيمه ماه شعبان سال 255 هجرى در شهر سامره متولد شده است . بنا بر اين هنگام وفات پدر بزرگوارش حضرت عسكرى ( ع ) سنه 260 پنجساله بود ، و اين درست عكس اين حديث است كه در صفحه 1151 گذشت . شايد راوى يا كاتب اشتباه كرده باشد .