معتصم عباسى ساخت . شايد متوكل بناى آن را تمام كرده ، و بنام او معروف گشته است . فيروزآبادى در « قاموس » مينويسد : « سر من رأى » كه نام شهر سامره است ، يعنى هر كس آن را ديد مسرور شد . و علت اين نام آن بود كه وقتى معتصم شروع ببناى آن شهر كرد ، بر لشكر وى دشوار آمد ، ولى وقتى منتقل به آنجا شد ، هر كس از سپاه او آنجا را ديد مسرور گشت لذا آن شهر را « سر من رأى » و به تخفيف « سامره » خواندند .
و اينكه مفضل پرسيد : « آيا حسين بر خلاف سنت قائم عمل مىكند » شايد معنى آن اين باشد كه ( با تعجب ميپرسد ) چطور مىشود حسين بر خلاف سنت قائم ، پيش از ظهور او رجعت مىكند ؟ حضرت جواب داد كه رجعت امام حسين بعد از قيام قائم است . زيرا پيش از قيام قائم هر بدعتى ضلالت بزرگ و گمراهى است .
و اينكه : امام زمان عليه السّلام ميفرمايد : . . . « بداند كه من آدم و نوح و ابراهيم . . . هستم » يعنى علم و فضل و اخلاق آنها را كه بخاطر آن شما از آنها پيروى ميكرديد ، و آنها را ميداشتيد ، من نيز همان علم و فضل و اخلاق را دارم .
و اينكه : فرمود : امام زمان تمام گناهان آينده مردم را به گردن دو خليفه مياندازد ، علت آن روشن است . زيرا آنها امير المؤمنين عليه السّلام را از حق خودش منع كردند و از خلافتش دفع نمودند و اين دو سبب شد كه ساير امامان نيز كنار زده شوند و در صحنه اجتماع مغلوب گردند . و به عكس خلفاى ظالم بر سر كار آيند و تا زمان ظهور قائم بر مردم چيره شوند ، و اين جنايت و ظلم منشأ و علت كافر شدن هر كافرى و گمراهى هر گمراهى و فسق هر فاسقى گرديد .
زيرا اگر امام بخلافت مىرسيد بواسطه قدرت و اقتدارش و استيلاء و بسط يدى كه داشت ميتوانست از هر گونه كفر و گمراهى و فسق و مفاسد جلوگيرى به عمل آورد . علت اينكه امير المؤمنين عليه السّلام در ايام خلافتش قدرت بر بعضى از امور پيدا
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 1183
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١١٨٣