خطبه ( 161 )
از سخنان آن حضرت ( ع ) اين خطبه با عبارت « امره قضاء و حكمة و رضاه امان و رحمة » ( امر او حكم جزم و حكمت است و رضاى او امان است و رحمت ) شروع مىشود و دربارهء خوف و رجاء و نكوهش دنياست و ضمن آن از چگونگى زندگى زاهدانه پيامبران بزرگوار : حضرت ختمى مرتبت ، موسى ، داود و عيسى صلوات الله عليهم - اجمعين سخن رفته است . [ ابن ابى الحديد ضمن شرح و تفسير لغات و اصطلاحات و مثالها بحثى كوتاه در مورد دورى از زينت دنيا آورده است كه در آن شواهدى از زندگى حضرت ختمى مرتبت ( ص ) و امير المومنين على عليه السلام را ارائه داده است و ترجمه آن سودبخش تواند بود . ]
اندكى از اخبار و رواياتى كه درباره دورى از زينت دنيا آمده است
در اخبار صحيح آمده است كه پيامبر ( ص ) فرموده است « همانا كه من بندهام ، همچون بردگان خوراك مى خوردم و چون ايشان مى نشينم » .
پيامبر ( ص ) بر روى زمين غذا مى خورد و چون بردگان دو ساق خود را بر زمين مى نهاد و روى آن دو زانو مى نشست و اينكه بر خر برهنه سوار مى شد ، خود آيتى از فروتنى و شكسته نفسى بود و اينكه در آن حال كس ديگرى را هم پشت سر خويش سوار مى كرد نشانى استوارتر بر اين حالت است .
و در اخبار صحيح نهى از تصوير و نصب كردن پردههايى كه در آنها اشكال و صورتها به كار رفته آمده است و هر گاه پيامبر ( ص ) پردهيى مى ديد كه در آن نقش و نگار بود فرمان مى داد سرهاى آن صورت ها را جدا كنند . در خبر آمده است « هر كس نقش