[ متن ترجمه ]
حسن بن على بن ابى طالب [ عليهما السّلام ]
او پسر على [ عليه السّلام ] و فاطمه [ عليها السّلام ] ، و مدّعى خلافت بود ، تا اينكه به نفع معاوية بن ابى سفيان از ادعاى خود صرف نظر كرد . او از نظر شيعيان امام دوم است .
سالهاى نخست زندگانى حسن [ عليه السّلام ]
او در سال سوم هجرى قمرى / 624 - 625 م متولد شد ( مشخص نيست كه ماه و زمان تولد او نيمهء رمضان است يا خير ؟ ) و پيامبر [ صلّى اللّه عليه و آله ] او را حسن ناميد ؛ در حالى كه پدرش مىخواست او را حرب بنامد . او تنها هفت سال با پيامبر زيست ؛ با اين حال بعدها مىتوانست بعضى از گفتهها و اعمال پيامبر را به خاطر بياورد ( مانند اينكه پيامبر خرمايى را از روى مقدارى خرماى صدقهاى برداشته و در دهان گذاشته بود ، اما آن را دوباره سر جايش گذاشت زيرا مايل نبود چيزى از صدقه بخورد ) . روايات - از جمله رواياتى در مجموعههاى سنى - شواهدى بر محبت پيامبر به نوههايش نقل مىكنند . اين شواهد نه تنها شامل تعابيرى است كه مىگويند پيامبر دربارهء نوههايش به كار برده ، بلكه دربرگيرندهء حكايات جذابى است كه محبت پيامبر را در حق آنان بيان مىدارد ( مثلا پيامبر در جريان يكى از خطابههايش از منبر پايين آمد تا حسن [ عليه السّلام ] را كه پايش به لبهء لباسش گير كرده و