[ متن ترجمه ]
جعفر صادق [ عليه السّلام ]
جعفر صادق ( راستگو و قابل اعتماد ) ، ابو عبد الله ، پسر محمد باقر [ عليه السّلام ] بود . وى يكى از راويان حديث و آخرين امامى است كه هم مورد قبول شيعيان اثنا عشرى و هم شيعيان اسماعيلى است . او در سال 80 ق / 699 - 700 م يا 83 ق / 702 - 703 م ، در مدينه متولد شد . مادرش ام فروه از نوادگان ابو بكر بود . پس از [ امام ] باقر در سال 119 ق / 737 م ( يا 114 ق / 733 م ) پيروان او به [ امام ] صادق روى آوردند ؛ از اينروى ، در سالهاى حساس انتقال قدرت از امويان به عباسيان ، او در رأس شيعيانى بود كه امامت مسالمتآميز فاطميان را پذيرفته بودند . او در مقام مرجع و عالم در حديث و احتمالا در فقه ، آرام و خاموش در مدينه مىزيست . در اسنادهاى سنى با احترام به او استناد مىشود .
او با اكثريت غير شيعى قطع رابطهء آنچنانىاى نداشت ؛ [ به گونهاى كه ] حتى مىتوان بعضى از پيروان شيعى او را در اسنادهاى اهل تسنن مشاهده كرد ( و وارث او يعنى عبد الله را ، شيعيان بعدى متهم به گرايشهاى سنى كردهاند ) ؛ اما با وجود اين ، ظاهرا او يكى از پيشوايان مهم شيعه بوده است . ظاهرا او به شيعيان خويش اجازه داده وى را مانند پدرش تنها شارح و مفسر معتبر شريعت بدانند كه خداوند ، علم يعنى دانش دينى به او اعطا كرده است ( و در اصل تنها كسى است كه شرعا حق حكومت دارد ) . اما او جمع كثيرى را كه افزون بر ساير استادان به او