شاهديم كه همين مطالب در تحليل زندگى سياسى امام مجتبى عليه السّلام ، مورد استناد برخى محققان و مستشرقان مغرض قرار مىگيرد . از جمله مستشرقانى كه مقالات مختلف ، البته با كاستيها و نواقص بسيار ، دربارهء اهل بيت عليهم السّلام نوشته است ال .
وچيا واليرى است . مدخل « حسن بن على عليهما السّلام » مقالهء دومى است كه او دربارهء امامان معصوم شيعه عليهم السّلام نگاشته است .
براى بهتر پى بردن به جهتگيرى واليرى در اين مقاله ، بايسته است - هرچند به صورت كلى و اجمالى - انديشههاى غالب خاورشناسان را دربارهء شخصيت امام حسن عليه السّلام از نظر بگذرانيم .
يكى از اين مستشرقان « لامنس » است كه در دشمنى با اسلام و كينهتوزى در حق بزرگان و رهبران آن ، و نيز تحريف حقايق تاريخى در خدمت صهيونيسم و مسيحيت جهانى ، شهرت دارد . نوشتههاى لامنس در موضوعات اسلامى سرشار از دروغ و بهتان دربارهء اسلام و رهبران آن است . او در كتاب خود ، فاطمه و دختران محمد ، مىنويسد :
با امام حسن [ عليه السّلام ] پس از كشته شدن پدرش بيعت كردند و يارانش كوشيدند او را به ادامهء نبرد با اهل شام قانع سازند . اين پافشارى آنان خشم امام حسن عافيتطلب را برانگيخت . او جز به تفاهم با معاويه ، نمىانديشيد . . . . او از همان هنگام تنها در اين انديشه بود كه با امويها به توافقى دست يابد ، و معاويه نيز در ازاى دست كشيدن وى از خلافت ، به خود امام واگذارد تا شرايطش را تعيين كند . امام حسن [ عليه السّلام ] ، تنها به يك ميليون درهمى كه با عنوان خرج زندگى برادرش امام حسين [ عليه السّلام ] درخواست كرده بود بسنده نكرد ، و براى خود پنج ميليون درهم ديگر ، و نيز يك آبادى در فارس ، خواست . ولى از اينكه درخواستهاى خود را دو چندان
تصوير امامان شيعه در دائرة المعارف اسلام ( فارسي ) — صفحة 114
مساهمون: محمود تقى زاده داورى
ص١١٤