كه برترى و چهرهء ممتاز على در شجاعت امرى بالاتر از تواتر بوده و كسى نمىتواند آن را دروغ بداند . در حقيقت اين نويسندگان بايد ادعاى شجاعت كسان ديگر غير از على را دروغ بدانند كه حتى نتوانستهاند يك تن را در طى جنگى از پاى درآورند . آيا همين نكته كه على به تنهايى و بدون آنكه كسى بداند ، در شب بيرون مىرود و با ده تن از دلاوران يهود درگير مىشود و رئيس آنان را به قتل مىرساند ، سر او را به نزد پيامبر مىآورد و پس از آن به همراه ده تن ديگر به تعقيب فراريان مىپردازند ، آنان را مىكشند و سرهايشان را به نزد پيامبر مىآورند ، بر منتهاى شجاعت او دلالت نمىكند ؟ اگر همت على و شجاعت او ، مسلمانان در صدد تعقيب فراريان برنمىآمدند . آيا اين خود كفايت نمىكند تا شيعيان ادعا كنند كه على هر ده تن يهودى را از پاى درآورده است ؟ آنگاه مىبينيم نويسندهء سيرهء حلبيه در رد كردن اين فضيلت پاى مىفشارد و بر چنين كارى نيز افتخار مىكند ! ! حاج هاشم حردانى ، شاعر اهل بيت ، در اينباره سروده است :
در تعقيب ده تن برآمدى و رئيس آنها را شكار كردى و نه تن ديگر را اجازه دادى كه همچون بندگان بگريزند . شيخ مفيد در ارشاد مىنويسد : در همان شب كعب بن اشرف كشته شد و رسول خدا اموال بنى نضير را براى خود برداشت و اين نخستين بارى بود كه پيامبر در مالى تصرف مىكرد و آن را ميان اولين مهاجران تقسيم مىكرد . وى به على دستور داد تا اموالى را كه متعلق به پيامبر بود گردآورد و تا وقتى زنده بود ، آن را وقف كرد و پس از مرگ پيامبر آن اموال در دست على ( ع ) افتاد و تا به امروز نيز دستبهدست در فرزندان فاطمه گشته است .
حسّان بن ثابت دربارهء شجاعتى كه على ( ع ) در اين جنگ از خود نشان داد و آن يهودى را كشت و سرهاى نه تن ديگر از آنان را نزد پيامبر آورد ، اشعارى سروده و گفته است :
در جنگ با بنى قريظه چه دشواريهايى را در راه خدا متحمل شدى درحالىكه مردم همه چشم به انتظار بودند .
رئيس آنان را هلاك كرد و نه تن ديگر را بازگردانيد گاهى آنان را تعقيب مىكرد و گاه ايشان را برمىگرداند .
اين شعر حسّان به صراحت گواهى مىدهد كه على در جنگ با بنى قريظه چنين شجاعت بىمانندى از خود به نمايش گذارده است . پس چرا مفيد آن را دربارهء بنى نضير دانسته و آن را در آنجا نقل كرده است ؟ و شايد علامهء مجلسى هم در بحار الانوار ، با توجه به همين نكته ، به جاى بنى قريظه لفظ بنى نضير را به كار برده است . ( و الله اعلم ) . پس از غزوهء بنى نضير غزوات كماهميت ديگرى مانند غزوهء بدر الموعد رخ داد كه على ( ع ) در آن جنگ حامل لواى پيامبر بود . دو غزوهء ذات الرقاع و دومة الجندل و چند غزوهء ديگر نيز پس از غزوهء بنى نضير روى داد كه البته مورخان دربارهء پرچمدار سپاه اسلام در اين جنگها ، چيزى
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٢٦١