أنيس المؤمنين ( فارسي ) — صفحة مقدمه 12

« فاضل الدين » از دانشمندان روزگار شاه طهماسب اول صفوى ( سلطنت از 930 تا 984 ) بوده و كتاب انيس المؤمنين را در سال 938 هجرى تأليف مىنموده است « 3 » . كتاب ديگرش منهج الفاضلين را در سال 937 نگاشته است « 4 » . منهج النجاة را نيز پيش از انيس المؤمنين تأليف نموده . و اين بدان معنى است كه در سال 938 سنّى از او گذشته بوده و دانشمندى صاحب تأليفات بوده است . بارى كتاب انيس المؤمنين پس از تأليف مورد توجه دانشمندان و محققان قرار گرفته ، لذا مير لوحى - دانشمند اواخر عهد صفوى و معاصر با محمد باقر مجلسى - در كفاية المهتدى به نقل فقره‌اى از آن مبادرت ورزيده است ( ص 4 كتاب حاضر ) . مؤلف از دانشمندان شيعه بوده ، در تشيع متعصب و آگاه به علم حديث بوده است . از نثر او پيداست كه - احتمالا - به وعظ نيز مىپرداخته است . به مآخذ تاريخ اسلام آشنا بوده ، از نوشته‌هاى او پيداست كه كتاب‌شناسى و پژوهشگر بوده است . وقتى مأخذى را معرفى مىكند كه داراى امتيازى است شم كتاب‌شناسى او را ملاحظه مىكنيد . وى در صفحهء 166 كتاب حاضر مىگويد : « محمد بن الحسين بن الحسن البيهقى الكيدرى كه به تقريب در اول باب اول از ابواب اين مختصر . . . اشارتى به علو رتبت و سمو منزلتش شده در كفاية البرايا فى معرفة الانبياء و الاوصياء و وقايع از منتهم كه كتابى است گرامى و مجلدى است نامى و الحال به خط مصنف آن كتاب نزد اين كمينه موجود است آورده . . . » .