امير المؤمنين هادى امّت است ، چنان كه آيهء
« إِنَّما أَنْت مُنْذِرٌ وَ لِكُل قَوْم هادٍ »
« 43 » و حديث « أنت الهادى و بك يهتدى المهتدون » بيان آن مىنمايد ، بعد از شهادت و فوت آن حضرت ، حق سبحانه و تعالى واقعهء هايلهء آن حضرت را موجب هدايت آن راهب ساخت . و چون آن حضرت قطب اعظم و غوث عالم بود ، به سبب زخمى كه بر جسد مباركش آمد ، اثر خون در زير سنگريزههاى بيت المقدس ظاهر گشت ، تا بر عالميان واضح گردد كه الم روح در تمامى بدن سارى است ، و به واسطهء قتل آن جان جهان ، خون در اماكن شريفه جارى ، و چون رتبهء آن حضرت - صلوات اللّه عليه - اشرف و اعلاست از آن كه در بيان آن احتياج به ذكر كرامات و خوارق عادات باشد ، عنان قلم از سير آن وادى صرف نمود . و التّوكل على اللّه الملك الودود .
فصل در ذكر شمّهاى از فضيلت زيارت امير المؤمنين عليه السلام
روايت شده است از حضرت صادق - عليه السلام - از آباء آن حضرت ، از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - كه آن حضرت فرمود كه :
« من زار عليّا بعد وفاته فله الجنّة » يعنى : « هر كس زيارت كند على را بعد از وفات او ، مر او راست بهشت » . ديگر آن حضرت فرمود : « من ترك زيارة أمير المؤمنين - عليه السلام - لا ينظر اللّه عزّ و جل اليه ؛ أ لا تزورون من تزوره الملائكة و النبيّون - عليهم السلام - ؟ » يعنى : « هر كس ترك [ كند ] زيارت امير المؤمنين را ، نظر نكند خداى غالب بزرگوار بر آن بنده به نظر رحمت ؛ آيا زيارت نمىكنيد كسى را كه زيارت مىكنند او را ملائكه و پيغمبران - عليهم السلام - ؟ »
فصل در ذكر ازواج و اولاد آن فاضلترين عترت حضرت خير العباد
حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - را هفت زن بوده كه به نكاح
هامش
( 43 ) از آيهء 7 سورهء مباركهء رعد .