سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 285

اخبار مربوط به مهدى ( ع ) نقل شده است . همچنين نويسندگان ديگرى جز گنجى و اصفهانى ، بسيارى از اخبار و روايات مربوط به امام مهدى ( ع ) را ياد كرده‌اند مانند نويسندهء مشكاة المصابيح و درر السمطين و جواهر العقدين و كنوز الدقايق و . . . ما اين احاديث را با واسطه از كتابهاى بيان نوشته گنجى و اربعين نوشته اصفهانى و ديگر كتب سابق الذكر نقل مىكنيم . احاديث كتاب بيان را با كنجى و احاديث كتاب اربعين را با اصفهانى و احاديث ساير كتابها را با ذكر نام همان كتابها مشخص مىسازيم . اگر چه ما از تمام اين كتابها به واسطه نقل روايت مىكنيم . كنجى به اسناد خود از زر بن حبيش ، يا مطابق نسخه‌اى ديگر از زر بن حبيش از عبد الله از رسول خدا ( ص ) نقل كرده است كه فرمود : دنيا سپرى نشود تا آن كه مردى از اهل بيتم كه نامش چون نام من است ، عرب را به تصرف خود در آورد . در مشكاة المصابيح از ابن مسعود مانند همين روايت نقل شده و سپس گفته است : ترمذى و ابو داود « 12 » نيز اين حديث را روايت كرده‌اند . كنجى در روايتى آورده است كه مردى از اهل بيت من آيد كه همنام من است . ترمذى اين حديث را در جامع خود آورده است . و نيز آن حضرت فرمود : دنيا سپرى نشود تا آن كه مردى از اهل بيتم كه همنام من است عرب را به تملك خويش در آورد . ابو داوود نيز اين حديث را در سنن خود نقل كرده است . همچنين گنجى به اسناد خود از حذيفه از پيامبر ( ص ) نقل كرده است كه فرمود : اگر تنها يك روز از دنيا باقى باشد خداوند مردى را بر انگيزد كه نام و خلق و خويش چون من ، و كنيه‌اش ابو عبد الله است . كنجى گويد : اين حديث حسن است و سند آن را عالى يافتيم . ابو نعيم در اربعين به سند خود از حذيفه مانند همين روايت را نقل كرده است . همچنين در اربعين از پيامبر ( ص ) نقل شده است كه فرمود : خوى مهدى چون من است . در برخى از روايات نيز آمده كه مهدى در خلق شبيه رسول خداست نه در خلق . در اربعين به سند خود از حذيفه نقل شده است كه گفت : رسول خدا ( ص ) براى ما خطبه مىخواند و از آنچه وجود داشت سخن مىگفت تا آن كه فرمود : اگر از دنيا جز يك روز باقى نباشد خداوند آن روز را آن چنان دراز گرداند تا مردى را از اولادم برانگيزد كه نام او نام من است . پس سلمان برخاست و پرسيد : او از كدام فرزند توست ؟ فرمود : از اين فرزندم و با دست خود بر شانهء حسين ( ع ) زد . همچنين ابو نعيم به سند خود از حذيفه نقل كرده است كه گفت : شنيدم رسول خدا ( ص ) مىفرمود : واى بر اين امت از پادشاهان ستمگر كه چگونه مطيعان را مىكشند و