اول ابتدا به تخلّى كنى و آن را بر افعال ديگر مقدم دارى . پس چون ارادهء در آمدن به بيت الخلا بنمائى و بوده باشد نقش انگشترى تو ، يا با تو اسمى از اسماء محترمه بايد كه آن را از خود جدا كنى و با خود همراه نبرى ، و همچنين زر سفيدى كه در هميان يا گره نبسته باشى اگر با تو باشد از خود دور كنى .
مترجم گويد : « و همچنين مكروه است همراه داشتن مصحف در وقت غذاى حاجت و داخل ساختن آن در بيت الخلا ، و همچنين آنچه نامهاى مختصّ به خدا و دعاهاى متبرّك كه مشتمل بر اسم خدا بود بر آن منقوش باشد مثل انگشتر يا لوح . و از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به ثبوت رسيده است كه قبل از تخلّى خاتم را نزع مىنمودهاند و از خود دور مىكردهاند ، و همچنين از امير المؤمنين على عليه السّلام كه در وقت تخلّى بازوبند و تعويذ و دعا را از خود جدا مىنمودهاند .
و ظاهر اينست كه اسم نبى و اسامى ائمّهء معصومين - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - نيز همين حكم داشته باشد . و صاحب كتاب « شارع نجات » در كتاب مذكور گفته كه :
الحاق اسم نبى و اسامى ائمّه - صلوات اللَّه عليه و عليهم - به آن در كراهت محل نظر است ، و اولى الحاق است از باب تعظيم و احترام . و شيخ شهيد در « ذكرى » مىگويد : اسماء انبياء و ائمّه با خود داشتن مكروه نيست ، و همچنين استصحاب « 1 » دراهم بيض - به كسر باء به يك نقطه به صيغهء جمع ابيض - يعنى ادخال زر سفيد خالص با خود در بيت الخلا مكروه است مگر آنكه مصرور يعنى در هميان باشد كه آن وقت كراهت نخواهد داشت ، چنانچه از امام جعفر صادق عليه السّلام مروى است كه از پدر عاليمقدار خود امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است . و سبط ابن ادريس يحيى بن سعيد در « جامع » و علّامه در « نهايه » مشدود بجاى مصرور ذكر كردهاند ، يعنى در جايى بسته شده - و اللَّه أعلم » .
پس چون خواهى كه داخل بيت الخلا شوى بايد كه در وقت داخل شدن پاى
هامش
( 1 ) همراه داشتن .