و آنگاه كه پيامبر ( ص ) از « حجّة الوداع » بازمىگشت ، در « غدير خم » فرود آمد و دستور داد كنار درختان بزرگ آنجا توقّف كنند و زير آنها را تميز نمايند ؛ و سپس فرمود :
« گويا من دعوت شده و اجابت نمودهام ؛ من در ميان شما دو چيز گرانقدر قرار مىدهم كه يكى از ديگرى بزرگتر است : كتاب خدا و عترتم . بنگريد چگونه با آنها رفتار مىكنيد ؛ و آنها از هم براى هيچوقت جدا نخواهند شد » . سپس فرمود :
« إنّ اللّه عزّ و جلّ مولاى و انا مولى كلّ مؤمن » .
( خداوند مولا و سرپرست من است و من مولاى هر مؤمنى هستم ) .
آنگاه دست على را گرفت و فرمود :
« من كنت مولاه فهذا وليّه ، اللّهمّ ! وال من والاه و عاد من عاداه ! . . . » ( آن كس كه من مولاى اويم اين ( على ) ولى او است ، خداوندا ! دوست دار آن كس كه او را دوست دارد و دشمن دار كسى را كه با او دشمنى كند ! . . . « 5 » ) .
2 - تواتر حديث ثقلين
2 - سنّت صحيح كه حكم به « وجوب تمسّك به قرآن و عترت » مى
هامش
- ج 1 ص 154 ح 873 و 948 ط 2 ، الجامع الصغير ( سيوطى ) ج 1 ص 353 ط مصر و الفتح الكبير ( نبهانى ) ج 1 ص 451 .
( 5 ) رجوع كنيد به مستدرك ( حاكم ) ج 3 ص 109 و 533 ( با سندهاى صحيح ) ، خصائص امير المؤمنين ( نسائى شافعى ) ص 21 ط التقدم مصر ، المناقب ( خوارزمى حنفى ) ص 93 ، الصواعق المحرقهء ( ابن حجر ) ص 136 ط الميمنيّه مصر ، ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 32 ط اسلامبول و كنز العمال ( متقى هندى ) ج 1 ص 167 ح 954 و ج 15 ص 91 ح 255 ط 2 .