« ائمّهء عترت » را همين كفايت مىكند كه در پيشگاه خدا و پيامبر ( ص ) « به منزلهء قرآن » باشند كه از هيچ ناحيه ، باطل در آن راه ندارد
لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ
« 7 » .
و همين خود ، حجّت و دليلى است واضح كه مسلمانان را به « تعبّد به مذهب آنها » وادار مىسازد ، زيرا مسلمانى كه هيچگاه حاضر نيست چيز ديگرى به جاى قرآن بپذيرد ، پس چگونه حاضر است ديگرى را به جاى عدل ، همسنگ و همرديف قرآن انتخاب كند ؟ !
3 - كسى كه به « عترت » متمسك نشود گمراه است .
3 - علاوه ، مفهوم حديث :
« إنّي تارك فيكم ما إن تمسّكتم به لن تضلّوا : كتاب اللّه و عترتي »
هامش
- 7 - جابر بن عبد اللّه انصارى 8 - ابو الهيثم بن تيهان 9 - ابو رافع 10 - حذيفة بن يمان 11 - حذيفة بن اسيد غفارى 12 - خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين 13 - زيد بن ثابت 14 - زيد بن ارقم 15 - ابو هريره 16 - عبد اللّه بن حنطب 17 - جبير بن مطعم 18 - براء بن عازب 19 - انس بن مالك 20 - طلحة بن عبد اللّه تيمى 21 - عبد الرحمن بن عوف 22 - سعد بن ابى وقاص 23 - عمرو بن عاص 24 - سهل بن سعد انصارى 25 - عدى بن حاتم 26 - ابو ايوب انصارى 27 - ابو شريح خزاعى 28 - عقبة بن عامر 29 - ابو ليلى انصارى 30 - ابو قدامه انصارى 31 - ضميرهء اسلمى 32 - عامر بن ليلى بن ضمرهء 33 - فاطمة الزهراء عليها السلام 34 - ام سلمهء همسر پيامبر ( ص ) 35 - ام هانى خواهر امير المؤمنين على عليه السلام .
- روايات همهء اينها را در عبقات الانوار ( مير حامد حسين هندى ) بخش حديث الثقلين ج 1 و 2 مىتوان ديد .
( 7 ) سورهء فصّلت ( 41 ) آيهء 42 .