آنها عمل نكردند بلكه به نقيض و ضدّ آن عمل نمودند ، هوا و هوسهايشان را بر آنها مقدّم داشتند ، و اغراض خود را بر آن « روايات » پيش انداختند .
افراد آگاه مىدانند كه سائر « سنن » رسيده در مورد « فضائل على ( ع ) » - كه از صدها افزون است - درست همچون نصوص صريحى است كه در « وجوب موالات » وى ، و حرام بودن دشمنى با آن جناب ، رسيده است ؛ زيرا هر كدام آنها دلالت بر « جلالت قدر » ، « عظمت شأن » ، و « علوّ مقام وى در پيشگاه خداوند و پيامبرش » مىكند ، كه ما - در بيانات گذشته - قسمت زيادى از آنها را آورديم ، ولى آنچه را كه ما نياوردهايم چندين برابر مقدارى است كه آوردهايم « 392 » .
هامش
( 392 ) رجوع كنيد به احقاق الحق ( قاضى نور اللّه تسترى ) ج 1 ، ج 2 ، ج 3 ، ج 4 ، ج 5 ، ج 6 ج 7 ، ج 8 ، ج 9 ، ج 10 و ج 11 ط الاسلاميهء تهران ، مناقب على بن ابى طالب ( ابن مغازلى شافعى ) ، ترجمة الامام على بن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر شافعى ) ج 1 ، ج 2 و ج 3 ط بيروت ، كفاية الطالب فى مناقب على بن ابى طالب ( گنجى شافعى ) ، الغدير ( علّامهء امينى ) ج 1 تا ج 11 ، فضائل الخمسة من الصحاح الستهء ( فيروزآبادى ) ج 1 تا ج 3 ، المناقب ( خوارزمى حنفى ) ، شواهد التنزيل ( حسكانى حنفى ) ج 1 و ج 2 ، ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ، نظم درر السمطين ( زرندى حنفى ) ، خصائص امير المؤمنين ( نسائى ) ، الرياض النضرهء ( محب الدين طبرى شافعى ) ج 2 ص 201 - 334 ط 2 دار التأليف مصر . . . و دهها كتاب چاپى و خطى ديگر .