و باز فرمود : « بار خدايا ! دوست بدار كسى كه او را دوست دارد ! و دشمن دار كسى كه او را دشمن دارد ! يارىكنندهاش را يارى ، و كسى كه در صدد خذلان و خوارى او است ، خوار و مخذولش دار ! » « 389 »
روزى رسول خدا ( ص ) نگاهى به « على » ، « فاطمه » ، « حسن » و « حسين » افكنده ، فرمود : « من در مبارزهام با كسى كه با شما بجنگد ، و آشتى هستم با كسى كه با شما صلح باشد . » « 390 »
و در آن هنگام كه « عبا » بر آنها افكند ، فرمود : « من در جنگم با كسى كه با آنها بجنگد و صلحم با كسى كه با آنها از در آشتى درآيد ، و دشمن هستم با كسى كه با آنان دشمنى كند . » « 391 »
. . . و بسيارى ديگر از اين قبيل « احاديث » ، كه بسيارى از « صحابه » به
هامش
- الحفاظ ( ذهبى ) ج 1 ص 10 ، الفتح الكبير ( نبهانى ) ج 1 ص 446 ، فرائد السمطين ( حموينى ) ج 1 ص 133 و غير ان . پانوشت 161 را نيز ملاحظه نماييد !
( 389 ) رجوع كنيد به پانوشتهاى 201 ، 202 ، 203 ، 204 ، 206 ، 208 ، 210 و 211 .
( 390 ) رجوع كنيد به پانوشت 290 .
( 391 ) رجوع كنيد به الصواعق المحرقهء ( ابن حجر ) ص 85 و 112 ط الميمنيهء مصر ، الاصابهء ( ابن حجر عسقلانى ) ج 4 ص 378 ، ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 229 ، 294 و 309 ط اسلامبول ، نظم درر السمطين ( زرندى حنفى ) ص 232 و 239 ، مصابيح السنهء ( بغوى شافعى ) ج 2 ص 280 ، مشكاة المصابيح ( عمرى ) ج 3 ص 258 ، ذخائر العقبى ( طبرى شافعى ) ص 23 و الرياض النضرهء ( محب الدين طبرى شافعى ) ج 2 ص 294 .