« اين قول و گفتهء رسولى كريم است كه هم نيرومند است و هم در پيشگاه صاحب عرش ، موقعيّت مخصوص دارد ، مطاع است و امين ، پيامبر شما مجنون نيست « 154 » » ، « او از روى هوس سخن نمىگويد ، آنچه مىگويد دستوراتى است كه به او وحى شده است « 155 » » .
بنابراين ، كجا مىرويد ؟ ! و دربارهء اين « اخبار » چه مىگوييد ؟ ! و راجع به اين « نصوص صريح » چه حرفى داريد ؟ !
شما هرگاه در اين عهد و وظيفه ( كه ابلاغ آن به « على » واگذار شده ) كمى بينديشيد و خوب در حكمت اعلام آن در « حجّ اكبر » در پيش همه ، دقّت نظر به خرج دهيد ، « حقيقت » به روشنترين وجه بر شما
هامش
- كسى كه به « مسند » در مورد اين حديث مراجعه كند ، آگاه مىگردد كه اين حديث در « حجة الوداع » صادر شده كه پس از آن ، بيش از مدت كوتاهى پيامبر ( ص ) در اين جهان فانى درنگ ننمود ؛ و مىيابد كه پيامبر ( ص ) قبل از اين ، ده آيه از آيات سورهء برائت را به ابو بكر داده بود كه بر اهل مكه بخواند ، سپس « على » را خواست - آنچنان كه احمد در صفحه 151 جزء اوّل مسند آورده - و فرمود : به ابو بكر برس ، و هركجا او را يافتى نامه را از او بگير و خود به مكه برو و بر آنها بخوان ! على در « جحفه » به او رسيد و نامه را از او گرفت ( احمد مىگويد : ) ابو بكر به سوى پيامبر ( ص ) بازگشت و عرض كرد : چيزى دربارهام نازل شده ؟ فرمود : نه ، ولى جبرئيل آمده كه : اين وظيفه را خود و يا شخصى از خودت بايد انجام دهد .
( 154 ) سورهء تكوير ( 81 ) آيات 19 - 22 .
( 155 ) سورهء نجم ( 53 ) آيات 3 - 4 .