آن نبودند ، انگشتان را در گوش مىگذاشتند و سخت با كبر و غرور از آن روى مىپيچيدند .
اين نكته كه گفته شد ، اختصاص به اين آيه ندارد بلكه در تمام آياتى كه در قرآن حكيم ، دربارهء « فضائل على و اهل بيت ( ع ) » آمده ، جارى است .
4 - اشارهاى به « نصوص تأييدكننده »
4 - و هيچگاه نمىتوان نصوصى را كه بر شما خوانديم و آنچه نخوانديم - همچون « نص غدير » و « نصوص وصيّت » - ، تأويل نمود .
خصوصا كه اين « نصوص » با اخبار متضافر و متناصر كه خود به تنهائى از « نصوص صريح » كمتر نيستند ، تأييد مىشوند . و كسى كه بر اينها با ديدهء انصاف بنگرد ، همينها را ادلّهاى قاطع و برهانى ساطع و روشن بر « حق » مىيابد .