با عبارت « معاشر الناس ان النساء نواقص الايمان » ( اى مردم همانا زنان از ايمان كم بهرهاند ) شروع مىشود ابن ابى الحديد پس از توضيح مختصرى درباره نقصان و كم بهره بودن زنان از ايمان ، كه منظور معاف بودن آنان از نماز در ايام قاعدگى است بحث تاريخى مفصل زير را ايراد كرده است ] : تمام اين فصل از گفتار على ( ع ) درباره عايشه است . اصحاب [ معتزلى ] ما هيچ گونه اختلافى ندارند كه عايشه در آنچه كرده خطا كرده ، ولى معتقدند كه توبه كرده است و در حالى كه از گناهان خود تائب بوده درگذشته است و از اهل بهشت مى باشد .
هر كس در سيره و اخبار كتابى تصنيف كرده نوشته است كه عايشه از سرسخت ترين مردم نسبت به عثمان بوده است . تا آنجا كه جامهيى از جامههاى پيامبر ( ص ) را بيرون آورد و در خانه خود بر چوبى نصب كرد و به هر كس كه به خانهاش مى آمد مى گفت : اين جامه رسول خدا ( ص ) است كه هنوز كهنه و پاره و پوسيده نشده است و حال آنكه عثمان سنت و آيين پيامبر ( ص ) را كهنه و فرسوده كرده است .
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 285
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٨٥