صادر كنى . حسن فرمود : هرگز به خدا سوگند ، آب سرد نخواهى نوشيد تا روانت به دوزخ درآيد . و گردنش را زدند . ام هيثم دختر اسود نخعى از امام حسن استدعا كرد لاشه او را در اختيارش بگذارد و امام حسن آن را به او واگذاشت و ام هيثم آن را در آتش سوزاند .
ابن ابى مياس فزارى كه از شاعران خوارج است درباره كابين قطام چنين سروده است : « هرگز بخشندهيى از ميان توانگران و بينوايان نديدهام كه كابينى چون كابين قطام بپردازد ، سه هزار درهم و غلام و كنيزى و ضربت زدن به على با شمشير برنده استوار . هيچ كابينى هر چه گران باشد از على گرانتر نيست و هر هجومى كوچكتر از هجوم ابن ملجم است . » عبد الله بن عباس بن عبد المطلب چنين سروده است : « على در عراق ريش خود را به دست گرفت و جنباند و سخنى گفت كه سوگ آن بر هر مسلمانى بزرگ بود . گفت : به زودى براى اين حادثهيى پيش مى آيد و بدبخت ترين مردم آن را با خون خضاب خواهد ساخت . . . » ابو الفرج اصفهانى مى گويد : عمويم حسن بن محمد گفت : محمد بن سعد از قول يكى از افراد خاندان عبد المطلب ، كه نام او را نبرد ، اين اشعار را كه در مرثيه على عليه السلام سروده است براى من خواند : « اى گور سرور ما كه انباشته از بزرگوارى بود ، اى گور درود خدا بر تو باد . گورى را كه تو در آن آراميدهاى بر فرض كه در سرزمين آن باران نبارد زيانى نمى رسد كه بخشش دست تو بر زمين بخشش مى بارد و كنار تو از
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 261
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٦١