نبود و بر آن خار بنهايى رسته بود ، تا اينكه محمد بن زيد ، داعى سالار ديلم ، آمد و قبر را آشكار ساخت .
از يكى از پير مردان عاقل كوفه كه به او اعتماد دارم درباره اين سخن خطيب ابو بكر بغدادى كه در تاريخ بغداد گفته است « گروهى مى گويند اين قبرى كه در ناحيه غرى قرار دارد و شيعه آن را زيارت مى كنند گور مغيرة بن شعبه است » پرسيدم ، گفت : آنان كه چنين مى گويند اشتباه كردهاند . گور مغيره و گور زياد در ناحيه ثوية از سرزمين كوفه است و ما هر دو گور را مى شناسيم و اين موضوع را از قول پدران و نياكان خود نقل مى كنيم . و براى من ابيات زير را كه شاعر در مرثيه زياد سروده و ابو تمام آن را در حماسه آورده است خواند كه چنين است : « خداوند بر گورى كه در ناحيه ثويه است و باد بر آن گرد و خاك مى افشاند درود فرستد و آن را تطهير كناد . . . » همچنين از نقيب طالبى ها قطب الدين ابو عبد الله حسين بن اقساسى كه خدايش رحمت كناد ، در اين باره پرسيدم . گفت : هر كس كه اين موضوع را براى تو گفته است كه گور زياد در ثوية است صحيح گفته است و ما و تمام مردم كوفه محل گورهاى ثقيفيان را مى دانيم و تا امروز هم گورستان آنان معروف است و قبر مغيره همانجاست ولى چون خس و خاشاك و شورهزار است با گذشت روزگار آثار آن از ميان رفته است و درست مشخص نيست و گورها درهم و برهم شده است . سپس گفت : اگر مى خواهى تحقيق كنى . كه گور مغيره در گورستان مردم ثقيف است به كتاب الاغانى ابو الفرج على بن حسين مراجعه كن و ببين در شرح حال مغيره چه مى گويد و او اظهار مى دارد كه مغيره در گورستان مردم ثقيف مدفون است و سخن ابو الفرج كه ناقدى روشن ضمير و آگاه است ترا كافى خواهد بود . من شرح حال مغيره را در كتاب
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٥٩