ابراهيم مى گويد : يحيى بن صالح ، از مالك بن خالد ، از حسن بن ابراهيم ، از عبد الله بن حسن بن حسن نقل مى كرد كه على ( ع ) براى محمد بن ابى بكر و مردم مصر نوشت : اما بعد ، شما را سفارش مى كنم به ترس از خداوند و عمل به آنچه شما را از آن مى پرسند و شما در گرو آن هستيد و به سوى آن مى رويد كه خداوند عز و جل مى گويد : « هر كس گرو كارى است كه انجام مىدهد » و خداوند متعال فرموده است : « و خداوند شما را از خودش بر حذر مى دارد و بازگشت به سوى خداوند است » و فرموده است : « سوگند به خداى تو كه بدون ترديد از همه آنان از آنچه عمل مى كردند خواهيم پرسيد » . بنابراين اى بندگان خدا ، بدانيد كه خداوند از شما درباره اعمال كوچك و بزرگ شما خواهد پرسيد . اگر عذاب كند اين ما هستيم كه ستمكارانيم و اگر رحم فرمايد و بيامرزد او بخشندهترين بخشندگان است و بدانيد بهترين حالتى كه بنده به رحمت و مغفرت خداوند نزديك است هنگامى است كه به فرمان خداوند عمل مىكند و همواره آهنگ توبه دارد . بر شما باد به تقواى خداوند عز و جل كه چندان خير در آن جمع است كه هيچ چيز جز آن داراى چنان خيرى نيست . با تقوا چندان خير به دست مى آيد كه با چيز ديگر دست يافتنى نيست و خير دنيا و آخرت با تقوا حاصل مىشود و با هيچ چيز ديگر چنان فراهم نمى شود ، خداوند سبحان مى فرمايد : « و به آنان كه تقوا پيشه ساختند گفته شود : كه خداى شما چه چيز نازل فرمود گويند : خير و نيكى براى كسانى كه در اين دنيا نيكو كارند در همين دنيا هم نيكى است و همانا كه سراى آخرت بهتر و سراى متقيان چه نيكو سرايى است » .
و اى بندگان خدا بدانيد كه مومنان متقى خير اين جهان و آن جهان را بردهاند . آنان با اهل دنيا در دنياى ايشان شريكند و حال آنكه دنيا داران در بركات آخرت با ايشان شريك نيستند . خداوند عز و جل مى گويد : « بگو چه كسى زينتهاى خداوند و روزيهاى پاكيزهيى را كه براى بندگانش آفريده است حرام كرده است »
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٠٥