تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 627

مساهمون:

ص٦٢٧
رنج بردى غصّه خوردى در طريق دين حقّ * حلّ كردى با تأنّى هر معمّا يا على حقّ تو بعد از رسول پاك و اطهر غصب شد * با جفاى مشتى از خواهان دنيا يا على بر وجودى چون تو ديگر مادران روزگار * جملگى هستند در آفاق ، نازا يا على جان ما با مهر رويت عهد و پيمان بسته است * چون توئى در حلقهء ما حكم فرما يا على مىنشيند بر قلوب ، از درج كامت وعظ و پند * در بها بالاتر از مرجان دريا يا على بر گشودى از ره باب كرامت ، بر همه * سفرهء احسان وجود و خوان يغما يا على اهل فقر و فاقه را اشباع كردى بىدريغ * روز و شب هنگام حاجت بىتمنّا يا على گر چه موسى طور سينا رفت عمرش چند بار * با نمازى رفتى هر شب طور سينا يا على جرم تو جرم عدالت بود و بسط عدل و داد * تا فرود آمد ترا شمشير اعدء يا على چشم ( ناهى ) با رخ و حسن جمالت آشناست * سير هرگز مىنگردد از تماشا يا على