تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 247

مساهمون:

ص٢٤٧
بىخردها را ببايد از تعرّض دور داشت * تا مبادا كه از ايشان صدمه بيند كشت و كاشت ( جز گروهى كه باستثناء گرفتم در بيان * تا مگر تقليل يابد ، دود فتنه در ميان من على ( ع ) هم جزو ايشان در سپاهم پشت سر * ( تا نباشم از وقوع احتمالى ، بىخبر ) پس مرا آگاه سازيد ، از گزند اين سپاه * آنچه آمد رنج و آزار از روند اين سپاه ناتوان هستيد و عاجز ، جز بعون كردگار * گر چه داريد از على ( ع ) امداد و يارى انتظار چون بعون كردگار خويش و سعى خويشتن * مشكلات امر را ، اصلاح خواهم كرد من ( كار را از ريشه يك يك مىنمايم وارسى * تا در اين اقدام من ، ظلمى نباشد بر كسى ) گر خدا خواهد ، مفيد افتند كلّ امر ما * ( ناهيا ) ما را اميدى نيست الّا بر خدا
پايان نامهء 60