پرش به محتوای اصلی

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحه 185

پدیدآورندگان:

ص۱۸۵
پس چنين وقت گران ، وقت فضيلت بر عشاست * انتهاى ثلث هر شب ، بر عشاهم انتهاست برگزار آريد با ايشان ، نماز بامداد * ( محترم داريد آن را با كمال انقياد ) آن زمانكه مرد ، رخسار رفيق خويش ديد * مر شما را مىتوان دادن بوقت آن نويد
اى حاكمان بلاد : نمازها را كوتاه نمائيد و از مستحبّات آن بكاهيد ، تا اشتياق افزونى پذيرد و افتراق به زوال گرايد .
در نظر داريد ، احوال ضعيفان در نماز * لازم آيد ، از اطاله « 1 » ، اجتناب و احتراز ( بهر آن هرگز نبايد داد طول و امتداد ) * تا گروه اضعف ايشان توانند ايستاد از تباهى دور باشيد و نباشيد اهل آن * ( رهنمون باشيد مردم را ، بسوى آرمان ) ( طول دادن بر نماز ، انگيزه باشد بر خلل * باز مىدارد گروه ناتوان را ، از عمل ) شير مردان ، ( ناهيا ) در گير و دار كارزار * بر نماز دسته جمعى صف كشيدند آشكار
پايان نامهء 52
پاورقی
( 1 ) طول دادن