نامهء 52 از نامههاى آن بزرگوار ( ع ) به حكّام شهرها ، در مورد تعيين اوقات نماز
1 در پى حمد فزون و بىنهايت بر خدا * تهنيت بر محضر پاك رسول مصطفى ( ص )
( بر شما دارم سخن ، اى حكمرانان در بلاد * با كمال و حسن استقبال ، بسپاريد ياد )
بر نماز ظهر بايد كرد اقدام آنزمان * ( كآفتاب آيد به مغرب از ميان آسمان )
آن زمانكه سايه بر گردد بنور آفتاب * ( از مقرّ خود بدر گردد بنور آفتاب )
( سايهء اشياء موجوده به قدر آن بود ) * بر نماز ظهر ، آنگه ، بهترين ميدان بود
آن زمان كه نور ، بر ديوار آغل سايه زد * سايه تا اندازهء ديوار آغل گشت رد
( برگزار آريد با مردم نماز عصر را * دوست مىدارد خدا ، راز و نياز عصر را )
آن زمان كه آفتاب آيد سفيد و جلوهدار * چهرهء آن گشت در مغرب ، عيان و آشكار
قسمتى از روز را كه تا غروب آفتاب * راهپيما را دو فرسخ راه باشد در ذهاب
( اين همانا ، وقت مخصوص نماز عصر بود * ( بر مسافر روى مقدار و كميّت قصر بود )
( جمع ظهر و عصر را دانند بعضى نامجاز * ضمن استدلال ، از اين امر امام پاكباز )
( در روايات و فتاوى ليك هر دو باهمند * در خصوص وقت و نوبت در پى هم مدغمند )
اوقات مخصوص نمازهاى مغرب و عشا
( بر نماز مغرب آنگه مىنمائيد اهتمام * كز فضا افتد ضياء روز روشن از دوام )
آنزمان كه صائمين افطار خود را بشكنند * حاجيان بعد از فريضه بر منا رجعت كنند
بر عشا آنگه كه از سرخى نماند در شفق * ( جاودان داريد بر خود اعتبار اين نسق )