تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 41

مساهمون:

ص٤١

اسفل السافلين ( ا ف ل سّ ف )

ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ
( تين - 5 ) جهنم ، پست‌ترين مراتب - درك الاسفل

اسرى ( ا را )

نام ديگر ( - ) سورهء بنى اسرائيل

اسفار خمسه

يا ( - ) تورات

اسكان ( ا )

نوعى ( - ) وقف ( 3 )

اسلام

إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ .
( آل عمران - 19 ) كلمهء اسلام هشت بار در قرآن مجيد ( آل عمران 19 و 85 - مائده 3 - انعام 125 - توبه 74 - زمر 23 - حجرات 17 - صف 7 ) ذكر شده است به معنى دين مقدس محمدى يا مطلق دين . اسلام نام آخرين و كامل‌ترين دين توحيدى است كه در سرزمين مكه سيزده سال قبل از واقعهء هجرت ( حدود 610 سال بعد از ميلاد حضرت مسيح عليه السّلام براى هدايت انسان از سوى خداوند بر حضرت محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و إله ابلاغ گرديد . اين دين با وجود مخالفت مشركين قريش و اجبار آن حضرت به هجرت ( از مكه بمدينه ) رويهمرفته طى مدت 23 سال بعد از بعثت ( و در حيات آن حضرت ) در سراسر جزيرة العرب انتشار يافت و بعد از رحلت آن جناب تدريجا در عالم انتشار يافت . اسلام از سلم گرفته شده است يعنى داخل شدن در سلامتى و كسى كه اسلام بياورد در سلامتى داخل مىشود ممكن است اسلام بياورد در سلامتى داخل مىشود ممكن است اسلام از تسليم باشد چون تسليم اوامر خدا مىشود و تسليم نيز از سلامتى و رهايى از فساد است و از آن جا كه اين آيين سبب مىشود كه مردم به وسيله عبادت و كارهاى نيك از انحراف و فساد در امان باشند به آن اسلام گفته‌اند . ( مجمع البيان ، ج 3 ، ص 266 - اعلام قرآن - و . . . )

اسماء اللّه ( ا ء لّا )

نام‌هاى خدا . در سراسر 114 سورهء كتاب مجيد 204 واژه اسماء و صفات خالق يكتا به انحاء مختلف و اشكال گوناگون جمعا به تعداد 5781 بار مندرج است و اسماء الهى گرچه همه ذات است ولى : 1 . اسماء ذات - ناميده مىشود به اعتبار ظهور ذات مانند : اللّه ، الملك ، القدوس . 2 . اسماء صفات - ناميده مىشود باعتبار ظهور صفات مانند : الحى ، الشكور . 3 . اسماء افعال - ناميده مىشود باعتبار ظهور افعال مانند : المبدى ، الوكيل ( حجة التفاسير ، تعاليق ، ص 483 - نام‌ها و صفت‌هاى خداى رحيم ، ص 8 و 75 )

اسماء اللّه الحسنى

يا ( - ) اسماء حسنى

اسماء حسنى ( ا ء ح نا )

وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى
( اعراف - 180 ) نام‌هاى بهتر . در چهار آيهء قرآن ( اعراف 180 - بنى اسرائيل 110 - طه 8 - حشر 24 ) خداوند با « الاسماء الحسنى » خوانده شده است . نوشته‌اند اسماء حسنى شامل 99 نام است گاهى « اللّه » صدمين نام است ولى اغلب شروع اسماء با اللّه است و نيز نوشته‌اند صدمين نام مكتوم است و خداوند آن را القاء مىكند . و بعضى گفته‌اند مراد همه اسماء اوست ، زيرا همه نام‌هاى حضرتش نيكو و حسن و متضمن معانى نيكوست . و نيز گفته‌اند مراد هزار و يك نام او سبحانه است ( منهج الصادقين - و . . . )