دين يهود داشته باشند . حضرت اسماعيل بعد از 120 و يا 137 ( و يا 000 ) سال زندگى رحلت نمود و مورخين مسلمان مدفن او در شهر مكه و ظاهرا در محل معروف به حجر اسماعيل نزديك مقبرهء مادرش مىدانند .
اسمعيل صادق الوعد
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا
( مريم - 54 )
- اسماعيل
اسوه ( ا و )
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
( احزاب - 21 )
چيزى كه بدان تأسى بايد جست و مانند آن عمل بايد كرد مانند خوى و صفات معصوم عليه السّلام و تا كسى معصوم نباشد از سهو و خطا و معصيت ، تأسى جستن و اطاعت كردن او واجب نيست ( لغات قرآن )
اشباع ( ا )
در اصطلاح تجويد ( قرآن ) سير كردن و پر خواندن حركات فتحه و كسره و ضمه است . به گونهاى كه در فتحه به صورت الف و در كسره به صورت ياء و در ضمه به صورت واو ادا شود .
اشتر صالح ( ا ت )
يا ( - ) ناقهء صالح
اشخاص در قرآن
عبارت است از : آدم ، آزر ، آل ياسين ، ابراهيم ، ابو لهب ، احمد ، ادريس ، اسحاق ، اسرائيل ، اسماعيل ، الياس ، ايوب ، جالوث ، داود ، ذو القرنين ، ذو الكفل ، ذكريا ، زيد ، سامرى ، سليمان ، شعيب ، صالح ، طالوت ، عزير ، عمران ، عيسى ، فرعون ، قارون ، لقمان ، لوط ، محمد ( ص ) ، مريم ، مسيح ، موسى ، نوح ، هارون ، هامان ، هود ، يحيى ، يعقوب ، يوسف و يونس . ( رجوع فرمائيد به عناوين نامبرده )
اشد ( ا ش دّ )
دربارهء خداوند است :
1 . اشد باسا - سخت عذاب ( نساء - 84 )
2 . اشد تنكيلا - سخت عقوبت ( نساء - 84 )
اشراط ساعت ( ا )
فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها فَأَنَّى لَهُمْ إِذا جاءَتْهُمْ ذِكْراهُمْ
( محمد - 18 )
اشراط ساعت تعبيرى است از علاماتى كه قبل از وقوع قيامت واقع مىشود و چنانكه از آيات استفاده مىشود اين علامات بسيار است چون خارج شدن دودى از آسمان ( دخان 9 و 10 ) نفخ صور ( زمر 68 و نمل 79 ) صيحه ( يس 49 و 50 و 51 ) تغيير كلّى در اوضاع عالم مانند انفجار درياها ، سير كوهها و از هم پاشيدن آنها ، زلزلهء زمين ، شكاف برداشتن زمين ، منخسف شدن ماه ، بىنور شدن خورشيد ، تيره شدن ستارگان با توجه به آياتى از سورههاى نازعات ، واقعه ، انفطار ، انشقاق ، تكوير و . . . ( كلم الطيّب - ص 669 به بعد )
اشرافه
- اقلابه
اشمام ( ا )
نوعى ( - ) وقف ( 6 )
اشهر حرم ( ا ه ر ح ر )
فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ
( توبه - 60 )
برخى گفتهاند مقصود چهار ماه حرام ( ذى قعده ، ذى حجه ، محرم ، رجب ) است . يعنى همان چهار