تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 246

مساهمون:

ص٢٤٦

خطبهء 79 از سخنان گهربار آن حضرت كه پس از خاتمهء جنگ جمل در نكوهش زنها فرمود

گويا توبيخ و سرزنش عايشه و پيروان او نيز منظور بوده است .
( 1 ) ايّها النّاس زنان از ارث و ايمان و خرد * بهره كم دارند اينك حجّت آن مستند در تمتّع نقص دارند و ندارند اعتدال * جملگى از بابت ايمان و عقل و حظّ مال ( 2 ) نقص شان از حيث ايمان در نماز است و صيام * در زمان حيض تا پايان و وقت اختتام ( 3 ) ليك در عقل آنچه بر نقصان دليل و شاهد است * در شهادت هادو زن ، در حكم مرد واحد است ( 4 ) ليك در نقصان ارث آنچه دليل بارز است * ارث يكزن نصف ارث مرد واحد جائز است

تصويرى از ماهيّت زن ، در مرآت حقيقت ، و شناساندن هويّت ايشان ، با زبان نهج البلاغه

( 5 ) پس چنان كه چهرهء ايشان عيان شد در نظر * از بد ايشان بترسيد و ز خوبان بر حذر ( 6 ) پس نبايد كرد از گفتار ايشان پيروى * تا كه آخر پاگذارى در خلاب كجروى ( گر يكى از واجباتت امر كردند ، آنزمان * جاى معروفى ببر دست تقبّل سوى آن ) ( طىّ اتيانش مر ايشانرا بگوئيد آشكار * كاين تقبّل پيروى نآيد شما را در شمار ) ( گر بامر مستحبّى سوقتان دادند هان * خويشتن را با تأمّل دور تر سازيد از آن ( چون شما را احتراز از مستحبّى اين چنين * خود يكى از مستحبّات است در مذهب يقين ) پس نشايد كرد بر اميال ايشان اعتناء * تا طمع دارند در اعمال منكر بر شما ( گر زنان محصور باشند و ملبّس در حجاب * آرزومنديم ايشان را سعادت در مآب )