تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣
برسولش فرستاده و اختلاف قضاة اينست كه او در وظيفهء خود قصور نموده است ؟
( 4 ) يا خدا دين عميمى را فرستاده جهان * ليك پيغمبر ص تكاهل داشت در تبليغ آن ( تا كه دستاويز باشد بهر ايشان مستند * علّت اين اختلاف رأى ايشان ، آن بود ) ( سورهء شش آيهء پر طمطراق سى و هشت * بر چنين انديشه‌هاى سست و باطل در گذشت ) ( ما كتاب وحى را بر خلق امانت داشتيم * و آنچه در دين بود گفتيم و فرو نگذاشتيم ) « 1 » ما در آن آورده‌ايم تبيان كلّ شىء را « 2 » * خلق كلّ جنّ و انسان ، طير و كلّ فىء « 3 » را )
و ذكر انّ الكتاب يصدّق بعضه بعضا هرگز اختلاف و تضادّ در قرآن كريم وجود ندارد .
( 5 ) بعضى از آيات آن تفسير بعض ديگر است * اختلافى نيست در آن ، از خداى اكبر است نيست گفتار بشر زيرا كه گفتار و عمل * در بشر خالى نخواهد بود و عارى از خلل آيهء هشتاد و دو ( لو كان ) از غير خدا * بود در آن اختلاف و اعوجاجى ( در نساء )
وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً
« 4 »
از تضادّ ، آن را نباشد رنگ و بوئى تا ابد * چون كلام وحى باشد از خداوند صمد ( پس تكاهل نيست در ختم رسالت مصطفى ( ص ) * بر جهان ابلاغ كرد آنچه روا بود از خدا )
پس قرآن كه فرمان الهى و وحى آسمانيست داراى خصوصيّات و ابعاديست كه هنوز هم اهل دانش و پژوهش بظواهر و بواطن آن بطور دلخواه پى نبرده‌اند :
هامش
( 1 ) سورهء انعام آيهء 38 ( 2 ) سورهء نحل آيهء 89 ( 3 ) غنيمت جنگى يا دستهء پرندگان ( 4 ) سورهء نساء آيه 82
نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 103 | خطب الإمام علي ( ع ) / علمدارى