تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 94

مساهمون:

ص٩٤
مىكنند و به آنها رسيدگى مىكنند . هر گاه باطنت با ادعايت يكى شد صداقت تو ثابت مىگردد ، و پائين‌ترين حدود راستگوئى اين است كه زبان با دل يكسان باشد و با هم مخالفتى نداشته باشند . 21 - صالح بن سهل همدانى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر مسلمانى كه در مورد مسلمانى ديگر سؤال شود و او هم با راستگوئى خود زيانى به آن مسلمان برساند از دروغگويان به حساب مىآيد و اگر با دروغ گفتن در باره مسلمانى سودى به او برساند از راستگويان محسوب مىگردد . 22 - امام حسن عسكرى عليه السّلام فرمود : بعضى از مخالفان در محضر امام صادق عليه السّلام از يك مرد شيعه سؤال كرد در باره عشره معروفه صحابه چه مىگوئى ، آن مرد گفت اعتقاد نيكى به آنها دارم كه خداوند به آن وسيله گناهانم را پائين مىآورد و درجات مرا بالا مىبرد . سائل گفت : الحمد للَّه كه مرا از بغض خود رهانيدى من گمان مىكردم شما رافضى هستى و صحابه را دشمن مىدارى ، آن مرد گفت : هر كس يك نفر از صحابه را دشمن بدارد خداوند او را لعنت مىكند آن مرد گفت : شايد تو اين گفته‌ها را در باره كسانى كه عشره را دشمن مىدارند تاويل مىكنى . گفت : لعنت خداوند و فرشتگان و مردم بر كسانى باد كه عشره را دشمن مىدارند ، او از جاى خود برخاست و سر آن مرد را بوسيده گفت : مرا حلال كنيد كه تو را متهم به رفض كردم ، گفت : من از شما در گذشتم و تو برادرم هستى و آن سائل هم رفت . امام صادق عليه السّلام فرمودند : بسيار خوب با وى سخن گفتى خداوند به تو خير عطا كند ، تو با اين مطلب فرشتگان را به شگفت واداشتى و با اين گونه مناظرات لفظى و توريه خود را خلاص كردى و به دينت صدمه‌اى نرساندى . خداوند به مخالفان ما اندوهى بعد از اندوهى وارد كند ، و مقاصد و نيات دوستان ما را از آنها بپوشاند ، يكى از ياران امام صادق عليه السّلام گفت : يا ابن رسول اللَّه ما