كس بگويد جاى من در بهشت است او در جهنم خواهد بود .
68 - على عليه السّلام فرمود : اگر توانائى داريد حسن ظن و خوف از خدا را در يك جا جمع كنيد ، هم به رحمت او اميدوار باشيد و هم از عذاب او بترسيد ، و بهترين مردم كسانى مىباشند كه هم به خدا حسن ظن دارند و هم از او مىترسند .
يكى از راويان گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم گروهى از دوستانت معصيت مىكنند و مىگويند : ما اميدوار هستيم ، فرمود : آنها دروغ مىگويند آنان دوستان ما نيستند آنها دنبال آرزوها هستند ، هر كس اميدوار باشد عمل مىكند و هر كس از چيزى بترسد از آن فرار مىنمايد .
روايت شده ابراهيم عليه السّلام آه سينهاش از مسافت دورى شنيده مىشد تا آنجا كه خداوند در قرآن او را ستود و گفت : ابراهيم حليم و بردبار بود و آه و ناله داشت ، و در هنگام نماز سينهاش مانند ديگ مىجوشيد ، و از سينه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله هم چنان صدائى شنيده مىشد .
على عليه السّلام هنگامى كه مشغول وضوء بود صورتش از ترس خداوند تغيير مىكرد و حضرت زهرا عليها السّلام نيز در هنگام نماز از خوف خدا پشت سر هم نفس مىكشيد ، و امام حسن عليه السّلام هر گاه از وضوء فارغ مىشد رنگش تغيير مىكرد ، گفته شد چرا رنگت تغيير مىكند فرمود : كسى كه در مقابل خدا ظاهر مىگردد بايد چنين باشد .
مفضل بن عمر گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : پدرم از پدرش روايت مىكرد كه حسن بن على عليهم السّلام از عابدترين مردم زمانش بود و از همگان زاهدتر و فاضلتر بشمار مىرفت ، و هر گاه حج مىرفت پياده حركت مىكرد ، و پياده رمى مىكرد ، و گاهى هم با پاى برهنه راه مىرفت .
هر گاه از مرگ ياد مىكرد گريه مىنمود و هر گاه از قيامت سخن مىگفت اشك مىريخت ، و هر گاه از صراط گفتگو مىشد گريه مىنمود ، و هنگامى كه از عرض اعمال صحبت به ميان مىآمد ناله و فرياد داشت به طورى كه از حال مىرفت .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 88
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٨