اذيت مردم صبر كند چه پاداشى ميدهى ، گفت : او را در سختيهاى قيامت كمك مىكنم .
56 - على عليه السّلام فرمود : با دشمنت مصافحه كن اگر چه از آن خوشش نيايد ، زيرا خداوند به آن امر كرده است و در قرآن مجيد فرموده
« ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ »
.
بعد از آن فرمود : تو توانائى ندارى دشمنت را مجازات كنى و بهتر است از خدا اطاعت نمائى و از وى درگذرى و پاداش زيادى ببرى و براى تو همين بس كه دشمن خود را به معصيت خداوند مشغول بنگرى .
57 - سكونى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس سه چيز در او نباشد عملش استقرار پيدا نخواهد كرد ، ورعى كه او را از گناهان و نافرمانىهاى خداوند باز دارد ، و خلقى كه بوسيله آن با مردم مدارا كند ، و حلمى كه جهالت افراد نادان را از خود دور سازد .
58 - امام صادق عليه السّلام فرمود : حلم چراغى است كه راه آدميان را روشن مىكند و آنها را به طرف خداوند هدايت مىنمايد ، افراد حليم مورد تاييد خداوند مىباشند ، و از انوار توحيد راهنمائى مىگيرند ، حلم بر پنج بخش دور مىزند .
نخست اينكه عزيزى در اثر حلم ذلت پيدا كند ، و يا راست گوئى كه در اثر حلم متهم شود ، يا مردم را به طرف حقى دعوت كند و مردم او را سبك بشمارند ، و يا اينكه بدون گناه مورد آزار و اذيت قرار گيرد ، و يا حق خود را طلب كند ولى با او مخالفت كنند .
اگر در تمام اينها صبر كردى و حلم خود را از دست ندادى حق حلم را بجاى آوردهاى ، هنگام روبرو شدن با سفيه از وى كنارهگيرى كن و با او سخن نگو ، تا مردم از تو حمايت كنند ، زيرا هر كس با سفيه گفتگو كند مانند آن است كه هيزم را كنار آتش بگذارد .
رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : مثل مؤمن مانند زمين مىباشد ، مردم از آن سود مىبرند ولى روى آن پا مىگذارند ، هر كس در مقابل تجاوز مردم صبر نكند به