خوشنودى خدا نخواهد رسيد ، زيرا رضايت خداوند با جفاء مردم آميخته است .
گويند مردى به احنف بن قيس گفت : من تو را در نظر دارم ، او هم گفت : من هم از شما روى بر مىگردانم .
رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود : من به پيامبرى مبعوث شدم تا مركزى براى حلم و معدنى براى علم و جايى براى صبر باشم .
59 - امام صادق عليه السّلام فرمود : عفو در هنگام قدرت از سنتهاى پيامبران و پرهيزگاران مىباشد ، حقيقت عفو آن است كه از رفيقت درگذرى و چيزى را ظاهر نكنى ، و سخن نارواى او را فراموش نمائى و از اصل قضيه در باطن خود چيزى نگه ندارى ، و بر احسان خود به آن بيفزايى .
كسى به اين مقام نخواهد رسيد مگر اينكه خداوند از او در گذشته باشد و گناهان گذشته و آينده او را مورد رحمت قرار داده باشد و او را به كرامت خود زينت بخشد ، از انوار خود بر او بپوشاند .
عفو و غفران دو صفت از صفات خداوند هستند ، كه آنها را در ميان بندگان خود به وديعت نهاده است تا مردم به اخلاق خداوند متخلق گردند و خداوند فرموده است :
« وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
.
يعنى آنها بايد درگذرند و از گناهان چشمپوشى كنند ، مگر شما دوست نمىداريد خداوند شما را رحمت كند ، خداوند آمرزنده و مهربان است ، اينك هر كس از انسانى مانند خود عفو نكند چگونه اميدوار است كه خداوند جبار از او درگذرد .
رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : خداوند متعال او را امر كرده است تا با كسانى كه با او قطع رابطه كردهاند ارتباط برقرار كند ، و يا از كسانى كه به او ظلم كردهاند درگذرد ، و يا آنهايى كه او را محروم كردهاند مورد لطف قرار دهد ، و يا به كسانى كه به او بد كردهاند نيكى نمايد ، و خدا به ما امر كرده كه از رسول متابعت كنيم :
ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
عفو يكى از اسرار خداوندى است كه در باطن خواص خود قرار مىدهد ،