احمد بن محمّد بن خالد مىگويد : محمّد بن ابى عمير نود و چهار كتاب تصنيف كرده است . و اما نوادر ( سخنان كمياب ) وى فراوان است و راويان آنها نيز زيادند و با اختلاف راويان آنها نيز مختلفند ، عبيداللَّه بن احمد بن نهيك از وى روايت كرده است .
كشى در رجال خود روايات زيادى را از او نقل مىكند كه خود دليل بر علم و فضيلت و جايگاه اوست ؛ از جمله روايتى است كه از محمّد بن مسعود ، از قول علىّ بن حسن آورده است ، مىگويد : ابن ابى عمير فقيهتر و شايستهتر و بافضيلتتر از يونس است . و ريان بن صلت از يونس بن عبدالرّحمان نقل كرده است كه ابن ابى عمير دريا و نسخهاى از جايگاه و مذهب است . نصر مىگويد : ابن ابى عمير از ابن بكير روايت كرده و او يادآور است كه محمّد بن ابى عمير را دستگير و زندانى كردند و او را در شدت و تنگنا قرار داده و كتك زدند و هر چه داشت از او گرفتند و مأمون با وى پس از آن سختىها همراهى كرد ، تمام اينها پس ازشهادت امام رضا عليه السلام بود . كتابهاى ابن ابى عمير ازبين رفت و كتابهاى احاديث وى از دست حوادث رها نشد ، چهل مجلّد از آنها را نگهدارى كرد كه آن را نوادر ناميد ، ازاينرو اسناد احاديث وى گسسته است .
روايات او را در بخش توحيد - قسمت هفتم - به شمارهء ( 1 ) و قسمت چهاردهم ، به شمارهء ( 1 ) و در بخش انبياء عليهم السلام ، قسمت سوّم - به شمارهء ( 3 ) و در بخش قرآن - قسمت بيست و پنجم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش مسافرت - قسمت هشتم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش زيارت - بخش سوّم - به شمارهء ( 16 ) و در بخش نكاح - قسمت بيست و سوّم - به شمارهء ( 19 ) و در بخش تجمّل - قسمت سى و چهارم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش حشر -
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 446
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٤٦