- درحالىكه نكوهش مىشوند :
« جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً . »
« 1 » .
- و سرزنششدگانند :
« وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً . »
« 2 » .
- و مورد خشم خدا هستند :
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ . »
« 3 » .
- ننگ و عار سراسر آنها را فرامىگيرد :
« سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ . »
« 4 » .
- و در پيشگاه خدا نگه داشته مىشوند و ناظران آنها را مىبينند و با حقارت به آنها اشاره مىكنند :
« وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أُولئِكَ يُعْرَضُونَ عَلى رَبِّهِمْ وَ يَقُولُ الْأَشْهادُ هؤُلاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلى رَبِّهِمْ . »
« 5 » .
- وقتى از حساب خودشان مطّلع مىشوند ، آرزو مىكنند كه كاش مطّلع نمىشدند ، و كاش مرگ آنها نابودى آنها مىبود :
« وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ يا لَيْتَها كانَتِ الْقاضِيَةَ . »
« 6 » .
- و سرانجام عذاب دردناك را مىبينند كه به آنها نزديك مىشود :
« وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ . » *
« 7 » .
هامش
( 1 ) - اسراء ( 17 ) آيههاى 18 ، 22 ( - 2 الف ) : جهنّم را براى او قرار خواهيم داد كه در آتش سوزان مىسوزد ، درحالىكه مورد سرزنش و دورى از رحمت خداست .
( 2 ) - اسراء ( 17 ) آيهء 39 ( - يك الف ) : و هرگز ( براى خداوند يگانه شريكى قائل مباش و ) معبود ديگرى را در كنار ( اللّه ) قرار مده ، كه در جهنم افكنده مىشوى ، سرزنش شده و راندهء ( درگاه خدا ) خواهى بود .
( 3 ) - غافر ( 40 ) آيهء 10 ( - يك الف ) : كسانى كه كافر شدند ، روز قيامت صدا مىزنند كه عداوت و خشم پروردگار نسبت به شما بيشتر است ، چرا كه شما دعوت به سوى ايمان مىشديد ، ولى راه كفر را پيش مىگرفتيد .
( 4 ) - انعام ( 6 ) آيهء 124 ، يونس / 27 ، نحل / 27 ، حج / 18 ، فرقان / 69 ، ص / 18 ، غافر / 60 ( - 6 الف و يك ب ) : به زودى اين گنهكاران را به خاطر مكر و فريبى كه براى گمراه ساختن مردم به كار زدند ، گرفتار حقارت و عذاب شديد خواهند شد .
( 5 ) - هود ( 11 ) آيهء 18 ( - يك آ ) : چه كسى ستمكارتر است از آنكس كه بر خدا دروغ مىبندد ، آنها در آن روز به پيشگاه پروردگار ( با تمامى اعمال و كردارشان ) عرضه مىشوند و در دادگاه عدل او حضور مىيابند ، در اين هنگام شاهدان اعمال ( گواهى مىدهند و ) مىگويند : اينها همان كسانى هستند كه بر پروردگار بزرگ و مهربان دروغ بستند .
( 6 ) - الحاقه ( 69 ) آيهء 25 ، 26 ، 27 ، نبأ / 40 : اما كسى كه نامهء عملش را به دست چپش بدهند ، مىگويد : اى كاش ! هرگز نامهء عملم را به من نمىدادند و نمىدانستم حساب من چيست ؟ ! اى كاش ! مرگم فرامىرسيد !
( 7 ) - يونس ( 10 ) آيهء 54 ، انبياء / 97 ، سباء / 33 ( - 3 الف ) : آنها هنگامى كه عذاب را ببينند ( پشيمان مىشوند ، امّا ) پشيمانى خود را -