بسم اللّه الرّحمن الرّحيم سپاس خداوندى را كه اعادهء همهء چيزها ازوست و بازگشت و اتمام همهء چيزها بدوست . و درود ايزد بر روان پيامبر ما كه اشرف پيامبران مرسل اوست ، و بر اوصياى أو كه راهنمايان ما ايشاناند .
و بعد غرض ما از اين رساله بيان أحوال نفوس است پس از انكه از بدن مفارقت كرده باشد . و در اين ضمن شرف و خساست نفوس و تفاوت آن در أنواع سعادات دانسته خواهد شد . ان شاء اللّه تعالى .
فصل اول
سخن ما اندر اين مقام نه از معادى است كه عقول را برانيت « 1 » آن برهانى نيست ، و بيان وجود آن از جهت شريعت و تصديق بدان از جانب گفتار پيامبر است . و آن حالتى است كه بدن را پس از آنكه برانگيخته شود طارى مىگردد ، زيرا كه آنچه بدن را از خيرات و شرور بعد از بعثت عارض شود عقل را به وجود و عدم آن سبيلى نيست . و وجود آن را از تصديق خبر نبوت توان دانست و اذعان بدان از گفتار مخبر صادق كه به نفس قدسى ملهم باشد توان كرد . و به سنت و شريعت پيامبر ما - صلى اللّه عليه و آله - أحوال اين معاد و بيان مراتب سعادات آن جهانى و شقاوت آن
هامش
( 1 ) - انّيّت ، هستى .