امر كرده است پس خداوند خود سزاوارتر به پذيرش عذر اوست » « 1 »
29 - همو مىگويد : على بن محمّد و محمّد بن على عليهم السلام فرمودند : « كسى كه قائل به جسم بودن خداست ، نه به او زكات بدهيد و نه پشت سر او نماز بخوانيد ! » « 2 »
30 - از محمّد بن جزك نقل كرده است ، مىگويد : به ابوالحسن سوم عليه السلام نوشتم : من شترانى دارم كه زندگيم به آنها وابسته است و جز در راه مكه آنها را بيرون نمىبرم ، آن هم به خاطر علاقهاى كه به حج دارم و يا به ندرت در بعضى جاها كه بر من واجب و لازم است تا خود با آنها به دنبال كارى بروم ، آيا بر من واجب است كه نماز و روزه را قصر كنم يا تمام ؟
امام عليه السلام در پاسخ نوشت : « اگر هميشه با شترانت نيستى و در تمام سفرها جز سفر مكه با آنها نمىروى وظيفه ات قصر خواندن نماز و افطار روزه است » « 3 »
31 - شيخ طوسى از موسى به نقل از برادرش على بن محمّد عليهما السلام آورده است كه آن حضرت ضمن پاسخ به مسائل يحيى بن اكثم ، فرمود : « اما نماز صبح و بلند خواندن قرائت آن با اينكه از جمله نمازهاى روز است و بلند خواندن تنها مال نماز شب است ، به اين خاطر بوده است كه پيامبر عليه السلام در تاريكى آخر شب آن را به دنبال نمازهاى شب بلند مىخواند » « 4 »
32 - همو از ابو سليمان غلام ابوالحسن عسكرى عليه السلام نقل كرده است ،
هامش
( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 1 / 363 .
( 2 ) - همان : 1 / 379
( 3 ) - همان : 1 / 440
( 4 ) - علل الشرايع : 2 / 13 و من لا يحضره الفقيه : 1 / 309