محمّد عليه السلام نماز مغرب را با ما خواند و پس از ركعت هفتم سجدهء شكر به جا آورد ، من پرسيدم : پدران شما پس از ركعت سوم سجدهء شكر مىكردند ؟ فرمود : « هيچ يك از پدران من سجدهء شكر بجا نمىآوردند مگر در ركعت هفتم ! » « 1 »
37 - از سليمان بن حفض مروزى آورده است ، مىگويد : ابوالحسن اخير ( امام دهم ) عليه السلام فرمود : « مبادا بين نماز شب و صبح بخوابى ، بلكه آسايشى بدون خواب ، زيرا كسى كه در آن بين بخوابد به خاطر نمازى كه خوانده ستوده نمىشود ! » « 2 »
38 - از يحيى ابن عبدالرحمان بن خاقان نقل كرده ، مىگويد : ابوالحسن سوم عليه السلام را ديدم كه سجدهء شكر بجا مىآورد در حالى كه دستهايش را باز كرده و سينه و شكمش را به زمين چسبانده است ، از علت آن پرسيدم ، فرمود : « اين چنين لازم است » « 3 »
39 - « 4 » شيخ طوسى از على بن عمر عطار نقل كرده ، مىگويد : روز سه شنبه بر ابوالحسن عسكرى عليه السلام وارد شدم . فرمود : « ديروز تو را نديدم ؟ » گفتم : دوشنبه به جايى رفتن را مكروه مىدانستم ! فرمود : « يا على ! هر كه دوست دارد كه خداوند او را از شر روز دوشنبه نگهدارد در نخستين ركعت نماز صبح سورهء
هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ
را بخواند » سپس ابوالحسن عليه السلام اين آيه را خواند :
« فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ
هامش
( 1 ) - استبصار : 1 / 347 و تهذيب : 2 / 114
( 2 ) - همان : 1 / 349 و تهذيب : 2 / 137
( 3 ) - تهذيب : 2 / 85 اين حديث با مختصر تفاوتى قبلًا گذشت - م .
( 4 ) - همان : 2 / 367 تكرار شمارهء ( 11 ) بود - م .