بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ »
« 1 » و نيز خداى جلّ ذكره مىفرمايد :
« يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ »
« 2 » و فرموده است :
« الْيَوْمَ تُجْزى كُلُّ نَفْسٍ
بِما كَسَبَتْ لا ظُلْمَ الْيَوْمَ »
« 3 » اين آيات محكمات جبر را نفى كرده است و هر كس را كه به جبر معتقد باشد مردود دانسته است و نظير اين آيات كه در قرآن مجيد بسيار است و ما به اختصار بسنده كرديم تا نامه به درازا نكشد ، توفيق با خداست .
و امّا اعتقاد به تفويض كه امام صادق عليه السلام آن را باطل شمرده و معتقدان و پيروان آن را خطا كار دانسته است زيرا آن عقيده كسى است كه مىگويد : خداى عزّوجلّ ، اختيار امر و نهى و احكام خود را به بندگان واگذارده و آنان را به حال خود رها ساخته است . در اين باره سخن دقيقى است براى كسانى كه بخواهد مطلب خويش را خوب بفهمد و دقت كند ، و اين باريك بينى را ائمّهء هدى از خاندان رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم داشتهاند ، از اين رو گفتهاند : اگر خداوند به صورت سرخود مردم را گذاشته و احكام خود را به ايشان واگذار كرده بود ، مىبايست هر گه را ايشان برگزيدند راضى باشد و در برابر آن از طرف خدا سزاوار اجر و ثواب
هامش
( 1 ) - انعام / 160 : هر كس كار نيك انجام دهد ، ده برابر پاداش دارد و هر كه كار بد به جا آورد جزايش به مانند آن است و به اين مردم ستم نمىشود .
( 2 ) - آل عمران / 28 : روزى كه هر كه نيكى كرده ، حاضر بيند ، و هر كه بدى كرده است آرزو كند ؛ كاش ميان او و كار بد مسافتى دور بود ، و خداوند شما را از ( عذاب ) خود بر حذر مىدارد .
( 3 ) - مؤمن ، ( غافر ) / 17 : امروز است كه هر كس پاداش عمل خود را ببيند ، امروز ستمى در كار نيست .