الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ »
« 1 »
و اهل سنت در اين باره اخبارى نقل كردهاند كه اميرالمؤمنين عليه السلام در حال ركوع انگشتريش را صدقه داد و خداوند متعال از عمل او قدردانى كرد و اين آيهء شريفه را دربارهء او نازل فرمود . و از طرفى مىبينيم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنين فرموده است : « هر كه را من مولاى اويم ، على مولاى اوست » و نيز مىفرمايد : « يا على تو نسبت به من همچون هارونى نسبت به موسى جز اينكه پس از من پيامبرى نيست » و مىبينيم كه آن حضرت فرموده است : « على ، وام مرا مىپردازد و از طرف من به وعدهاى كه دادهام عمل مىكند و او پس از من جانشين من است » .
بنابراين خبر نخست - حديث ثقلين - كه اين اخبار از آن استنباط شده است ، خبر صحيح و مورد اتفاق است و در نزد مسلمين اختلافى در آن نيست و نيز موافق قرآن است ، و چون قرآن به درستى آن گواهى مىدهد و همين طور اين شواهد ديگر ، بر امّت لازم است كه به طور قطع بدان اعتراف كنند ، زيرا كه اين اخبار شواهد قرآنى گويايى دارند و موافق قرآنند و قرآن نيز موافق آنهاست .
وانگهى حقايق اخبارى از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از طريق راستگويان ( ائمه اهل بيت عليهم السلام رسيده است و مردمان مطمئن و معروفى آنها را نقل كردهاند ، پيروى از اين اخبار بر هر مرد و زنى با ايمان واجب است و جز
هامش
( 1 ) - مائده / آيات 55 و 56 : همانا ولىّ امر شما خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و مؤمنانى هستند كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع زكات ( صدقه ) مىدهند . و هر كسى كه ولى و فرمانرواى او ، خدا و رسول و اهل ايمانند ، براستى كه تنها حزب خدا پيروز است .