حقانّيت قرآن نيست و همه به راستى و درستى قرآن اعتراف دارند و در اين عقيده راه راست را رفتهاند ، مطابق سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كه فرمود :
امّت من بر گمراهى هم عقيده نمىشوند ! و خبر داده است كه هر چه را امّت اتفاق نظر داشت حق است ، اين در حالى است كه هيچ اختلافى با هم ندارند پس قرآن حق است . و نيز هيچ اختلافى در ميان امّت در تنزيل و تصديق به آن نيست و هرگاه قرآن در مورد خبرى گواهى دهد و آن را درست بداند ولى برخى از امّت منكر آن خبر باشند ، بر آنها لازم است كه بدان اعتراف كنند چرا كه بر اصل كلى در سنن قرآن اتّفاق نظر دارند و اگر آن گروه منكر خبرى باشند كه موافق قرآن است و تمرّد كنند ، از امّت اسلام بيرون هستند .
نخستين خبرى كه درستى آن از قرآن به دست مىآيد و قرآن گواه آن است ، خبرى است كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رسيده و مورد تصديق و مطابق قرآن است و اختلافى در آن نيست « 1 » ، اين خبر است كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : من در ميان شما دو امانت مهم مىگذارم : كتاب خدا و عترتم - اهل بيتم - تا وقتى كه شما به اين دو چنگ بزنيد هرگز گمراه نمىشويد ، و براستى كه اين دو از يكديگر جدا نشوند ، تا اينكه در كنار حوض كوثر به من باز گردند . پس چون شواهد اين حديث را به صراحت در قرآن مىيابيم ، مانند اين كلام خدا :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ
هامش
( 1 ) - اين حديث در كتب حديثى معتبر عامه از جمله : مسند احمد بن حنبل : 4 / 366 ، صحيح ترمذى : 2 / 308 ، كنزالعمّال : 7 / 102 و سنن بيهقى : 20 / 148 ، مستدرك صحيحين : 3 / 109 ، طبقات ابن سعد و ديگر منابع معتبر آمده است - م .