نموده و محمّد را بركت و رحمت و على عليه السلام را باعث بيدارى و بينايى و اوصيايى از نسل او و نسل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را معيّن نموده است كه من هيچكدام را نمىدانم و اگر مىدانستم به گفته شما نيازى نداشتم و نزد شما نمىآمدم و از شما نمىپرسيدم !
امام عليه السلام فرمود : « به داستان آن مرد هندى برگرد ! ( ماجراى آن را بگو ! ) »
راهب گفت : من آن نامها را شنيده بودم ولى نمىدانستم سرّ آنها چيست و شرح آنها كدام است و خود آنها چيستند و چگونهاند و اطلاعى از دعاى آنها نداشتم ، رفتم تا به سبذان هند رسيدم و از آن مرد جويا شدم گفتند : او در كوه ديرى ساخته و در داخل دير است و از آن بيرون نمىآيد و ديده نمىشود مگر سالى دو مرتبه ! هندوها معتقدند كه براى او خدا در همان ديرش چشمهاى گشوده و بدون كشاورزى ، براى او زراعت بدون بذرافشانى محصول مىدهد ! من پشت در دير او رفتم و سه روز در آنجا ماندم نه در را زدم و نه حركتى دادم ، چون روز چهارم شد از لطف خدا در باز شد گاوى كه بار هيزمى بر او بود و پستان شير خود را مىكشيد پشت درآمد نزديك بود شير پستان او جارى شود ، گاو فشارى به آن در داد ، باز شد و من هم دنبال او وارد شدم ، ديدم آن مرد ايستاده ، به طرف آسمان نگاه مىكند و مىگريد و به زمين نگاه مىكند و مىگريد به كوهها نگاه مىكند ، مىگريد ! گفتم : سبحان اللَّه ! چقدر مانند تو در روزگار ما كمياب است ! او در جواب من گفت : به خدا سوگند كه من حسنهاى بيش از حسنات مردى نيستم كه او را پشت سر خود گذاشتى ! گفتم : به من خبر دادند كه در نزد تو نامى از نامهاى خداست كه به وسيلهء
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 460
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٦٠