گفتم : بنابراين كسى كه بين او و شخص ديگر اتفاقى مىافتد و او را با شمشير مىزند و مىكشد حكمش چه مىشود ؟ فرمود : « آن قتل عمد نيست كه خداى تبارك و تعالى فرموده است . . حديث سماعه نقل كرده است ، مىگويد : از امام كاظم عليه السلام . . » . « 1 »
16 - از عمر بن سعيد به نقل از امام كاظم عليه السلام آورده است ، دربارهء قول خداى تعالى :
« إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ »
. « 2 » فرمود : « منظور آن دو و ابوعبيدهء جرّاح است » . « 3 »
17 - شيخ صدوق از يونس بن عبدالرّحمان نقل كرده است ، مىگويد : از امام كاظم عليه السلام راجع به آيهء
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها »
. « 4 » پرسيدم ، فرمود : « مخاطب اين آيه تنها ما ( اهلبيت ) هستيم ، خداى تعالى به هر امامى از ما فرمان داده است تا امانت ( امامت ) را به امام پس از خودش بپردازد و به او وصيّت كند ، سپس آن در ساير امانتها نيز جارى است .
پدرم از قول پدرش عليهما السلام فرمود : على بن حسين عليهما السلام به اصحابش گفت : اگر قاتل پدرم حسين بن على عليهما السلام آن شمشيرى را كه با آن وى را به قتل رساند ، به امانت به من بسپارد ، آن امانت را به صاحبش برمىگردانم ! » . « 5 »
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى : 1 / 267 .
( 2 ) - نساء / 108 : خداوندى ( كه همه جا با آنهاست ) و در آن هنگام شب كه نقشههايى را طرح مىكنندو سخنانى مىگويند كه خدا از آن راضى نبود با آنها بود .
( 3 ) - تفسير عياشى : 1 / 275 .
( 4 ) - نساء / 58 : خداند به شما فرمان مىدهد كه امامتها را به صاحبانش بدهيد .
( 5 ) - معانى الأخبار : ص 107 .