آثار آن .
و خواجه ازين روى گفت كه بدان معنى چون جيزو « 1 » باشيد و باطن ، ظاهر گردانيد و ظاهر ، باطن ، اين فايده دارد ، يكى « 2 » قوّت عامله نفس را كه باطن است استيلا و استعدا دهيد « 3 » تا از « 4 » قوى بدنى منفعل نشود ، البته ، و اين قوتهاى ظاهر را پوشيده داريد « 5 » ، بدان معنى كه ايشان را مغلوب داريد « 6 » بر اين وجه كه حلى آن قوت عامله است كه باطن است بدان معنى كه ظهور و غلبه وى را مىبايد كه بود و خفى ظاهر شماست ، به اين « 7 » معنى كه اين قوّت بدنى مىبايد كه خود « 8 » مغلوب بود به نسبت « 9 » با اين قوّت عامله كه از پستر بيان اين به تمامى ياد كنيم ، ديگر كه ظاهر پنهان داريد « 10 » از خلق و با ايشان مخالطت كمتر كنيد « 11 » تا از آنچه اهمّ است باز نمانيد و باطن خويش را آشكارا داريد « 12 » بر أهل و مستحقّ و آنچه تعلّق به علم توحيد و آنچه معالجات طبّى و علم اخلاق باشد ، از هيچ كس دريغ مداريد « 13 » ، چه ، خير رسانيدن به قابل خير ، تشبّه بود به مبادى اوّل « 14 » و اين دو فايده درست است اين سخن كه ترا ، خواجه بدين اشارت كرد .
رسالة الطير ( با ترجمه ودوشرح سهلان ساوي 540 ق وشارح گمنام ) — صفحة 31
مساهمون: أبو علي سينا
ص٣١