حواسّ هم در حسّ و وهم نيايد . به محسوسات فريفته نشود و اعتقاد نكند كه هر چه محسوس نبود مثبت نبود و نيز اعتقادها جمله براندازد و تصور كند كه حقى كه واجب القبول است در ميان عقايد نيست و هر كه در اثبات عقيدتى سخنى گفته است سنگ در ظلمت انداخته است ، كه اين عالم را خالقى و مبدعى نيست . هر كه ميان اين هر دو متوسّط اعتقادى طلب كند و از محسوسات استعانت كند و شناختن بعضي از مجهولات كه معلوم نبود و عالم را مبدعى و صانعى اثبات كند ، منزّه از علايق حسّ و مقدّس از كثرت جهات مختلفه و چيزهائى كه اثبات آن أو را با اوصاف أو باز و مردّدى نبود به كثرت و رفع كمال و اين طريق را تشبيه به طيران خفّاش كند ، چنانك اين اعتقاد حق است و بهترين عقايد است ، خفّاش را بهترين طيور خوانند چه خفّاش حدّ اوسط دارد . اسباب معاش و ظهور خود را و خفّاش صورت طيور ندارد و از فايدهء طايران حاصل مىآيد . آدمي نيز بايد كه اگر چه صورت فرشتگان ندارد ، به سيرت ايشان تخلّق كند ، چنانك به صفات ملك شود .
رسالة الطير ( با ترجمه ودوشرح سهلان ساوي 540 ق وشارح گمنام ) — صفحة 85
مساهمون: أبو علي سينا
ص٨٥