امامان عليهم السلام مورد حسدند
1 - كلينى از محمّد بن فضيل به نقل از امام كاظم عليه السلام آورده است ، دربارهء قول خداى تعالى :
« أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ »
« 1 » فرمود : « ماييم كه بر ما حسد مىورزند » . « 2 »
2 - كلينى از هشام بن سالم نقل كرده است ، مىگويد : پس از وفات امام صادق عليه السلام در مدينه بوديم ، من ، مومن طاق و همهء مردم پيرامون عبداللَّه بن جعفر ( افطح ) گرد آمده و متّفقالقول مىگفتيم : او بعد از پدرش صاحب الأمر است . من و مؤمن طاق درحالى وارد شديم كه مردم نزد وى بودند و اين توجه به عبداللَّه از آن جهت بود كه از امام صادق عليه السلام روايت كرده بودند كه فرموده است : امر امامت در پسر بزرگ است به شرط اينكه عيبى نداشته باشد ، نزد او رفتيم و سؤالاتى كرديم كه همان سؤالات را از پدرش امام صادق عليه السلام مىكرديم ؛ راجع به زكات پرسيديم كه در چند درهم واجب مىشود ؟ گفت : در دويست درهم پنج درهم . گفتيم : درصد درهم چه قدر ؟ گفت دو و نيم درهم . گفتيم : مرجئه ( با وجود انحرافات )
هامش
( 1 ) - نساء / 54 : يا اينكه نسبت به مردم ( پيامبر و خاندانش ) در برابر فضلى كه خدا به ايشان فرمودهاست حسد مىورزند .
( 2 ) - كافى : 1 / 206 .